Kake er godt

Høvling

2010-11-30T17:44:00.004+01:00

5-0 til Barcelona og total slakt av Real Madrid; Check.

I undring

2010-11-28T15:40:00.006+01:00

Det er med undring eg registrerer at mi interesse for hoppsporten har gått signifikant tilbake i inngongen til denne vintersesongen. I dag, då det første individuelle rennet gjekk av stabelen, var motivasjonen for å sjå på såpass liten at eg heller las om kvarkar og elektron enn å sjå på rennet. Det skjedde automatisk, ikkje-viljestyrt, og gjentok seg både i første og andre omgang. Berre dei ti siste hoppa fekk min fulle oppmerksomhet. Eg må vel berre innsjå det, hoppsporten har aldri vore mitt hjerte spesielt nær. Og nå har me rett og slett vokst endå meir frå kvarandre.

Men eg held døra på gløtt. Om sporten skulle bli meir interessant og givande utover sesongen, er eg åpen for det. Såpass skuldar eg ein gammal ven. Og Arne Scheie. Av og til ser eg på i rein lojalitet for Arne Scheie. Ingen vil vel skuffe han. Men nå ser det altså ut som eg må gjer det, sporten er for kjedeleg. 10 000 meter på skøyter er meir interessant. Og det seier vel dessverre sitt.

.com-back

2010-11-07T21:50:00.007+01:00

Det er lenge sidan sist. Lenge. Grunnane er mange, men kan oppsummerast i ordet umotivasjon. Det er kanskje litt rart å gjer comeback nå, samme dag som Tippeligaen er ferdig for i år. Men kanskje er det nettopp på ein slik tung dag at det er behov for noko nytt som kan gi folk meining i liva sine, iallfall inntil neste års sesong blir sparka i gong. Inntil Valon Berisha igjen briljerer og utfører tekniske finesser på Europas beste internasjonale tippeliganivå med halvannan dobbelskru som Nils Johan Semb ville kalt det.

Det skjer ting i Trondheim. I dag kom Vinteren til byen. Eller i går eigentleg. Med tog. Ledtog. Han kjørte på minusprisbillett saman med Snø og Kulde, som óg steig av her og ser ut til å bli ei stund. Eg tok med meg det beste augemålet mitt ut i dag og estimerer 19 cm snø i nærmiljøet. Kanskje meir, men det tør eg ikkje tippe i frykt for å bli skuffa dersom nokon med linjal har målt djupna til noko mindre enn mitt tips. Uansett, vinteren er hjarteleg velkomen her etter mitt augemål.

Eg har alltid likt vinteren. Då eg var liten kunne eg sitje og sjå ut av vinduet på snøen som fall i lange tider, avbrote av nokre kjappe turar ut med linjalen. Hadde ikkje sofaen vendt bort frå glaset, ville eg kanskje gjort det i dag og. Lite er så flott som dalande snø.

Eg anbefaler det. Sett deg ned med kakao, kaffi, toddy eller te og sjå på snøen som fell. Og slapp av.

Pulverbloggen

2010-06-18T00:08:00.008+02:00

Bloggen er visst inne i ein tørkeperiode såvidt eg kan sjå. Det har skorta på skrivelysta i det siste. Tid har eg hatt nok av, sjølv om det er både fotball-VM på TV og kaffi som skal kokast. Nei, det er skrivelysta, eller fantasien, eller evnene, eller kanskje eg ikkje har gidda. Kanskje har eg ikkje så mykje eg skulle ha sagt til verda. Eg har ikkje så mange voldsomt spennande fakta å komma med, heller ikkje samfunnskritikk i krasse ordelag, eg har ikkje teke vakre bilete som kunne redefinert fotografikunsta for alltid, eller skrive eit dikt om sommarfuglar og pollinering som får tårene til å strøyme hos dei som les. Det eg har å komma med no til dags er tamt. Det er som Kjeldsberg pulverkaffi. Ein trur det er i det minste litt under gjennomsnittleg kaffi ein skal få, men ein får noko anna, noko ubestemmeleg som smakar litt fugl og litt fisk og litt gymsokk og resten sølepytt. Akkurat slik hadde det blitt om eg skulle prøvd meg på noko sprell her på bloggen no om dagen. Dette ville blitt Kjeldsberg pulverblogg. Verda har ikkje godt av nok eit Kjeldsberg pulverprodukt. Derfor blir det slik som dette. Lite som skjer, men det er altså til det beste for alle.

Endeleg

2010-06-03T20:17:00.001+02:00

Då er både ferien og kyssesjuka i boks. Kult.

Fredag

2010-04-23T21:58:00.006+02:00

Nok ein innhaldsrik og gjevande dag går mot slutten, og det er tid for ettertanke, evaluering, grunning, mimring og sjølvkritikk. Dagen har vore gild på sin måte. Den har hatt sine bølgedalar, men kven har vel ikkje det? Eg gir han terningkast 4. Og då snakkar med internasjonal firer (på grensa til norsk 5). Ein må ha litt å gå på til dei verkeleg store dagane i livet. Som til dømes når Rosenborg rykker ned eller dynetrekket går på dyna på første forsøk.
Eit utval av dagens hendingar er at eg har...

Ete pølse i brød til frokost
Restituert etter eksamen
Sett kvalitetssnooker frå snooker-VM i Sheffield
Valgt å kjøra meg fast med bile på tunet
Sett dust ut når eg står og ser på bilen som står fast 10 cm nedi grusen midt på tunet
Fått hjelp av ein lastebilsjåfør og ein gravemaskinist til å få laus bilen som sto fast midt på tunet
Skifta dekk på bilen som ikkje lenger sto fast midt på tunet
Blitt megakompis med min ca. 63 år gamle svenske nabo. Me snakka sjølvsagt om avløpsrøyr og duer i Lerkendal bydel
Lest kjemi med middels innleving
Jogga i forrykande tempo
Drukke kaffi og ete kjeks

Greit nok

2010-03-21T22:20:00.000+01:00

4-0 heime mot Brann er godkjent.

Barneskirenn?

2010-02-21T02:02:00.006+01:00

På dagens 30 km gjekk det for andre gong dette OL i dass for Petter Northug og resten av det norske herrelaget. Det var staven til Northug og skia til Martin Johnsrud Sundby. Og skal eg tippe dogga det nok på brillene til Tord Asle Gjerdalen og Eldar Rønning glømte å bytte ski. Når skal dei ta seg saman og framstå som i det minste juniorløparar etter å ha kome i mål til eit skuffande resultat?

Ja, det er greit at det er skuffande og tragisk der og då. Men Martin Johnsrud Sundby, når du på mandag etter å ha gått 15 km fri, seier at du er fornøgd med ein 35. plass eller kva det var, då må du lenger inn i skauen med bortforklaringa di og overlessinga av skuld på smøreteamet. Og om det var skia, sei det til dei det gjeld, ikkje bus ut i media med klaging på smøreteamet.

For Petter Northug sin del er det samme prosedyre som på mandag. Gå rett forbi media, og heller snakke via trenarane. Det må gå an å stå foran kameraet til NRK i fem sekund og seie at han er skuffa, og at han må roe seg litt ned før han seier så mykje meir? Samtidig er det kanskje fornuftig av ledelsen å ikkje kritisere utøvarar og smøreteam for åpen mikrofon slik dei har gjort til nå i OL. Då er det vel betre å svelge eit par kamelar og bite i nokre sure eple, for så å ta det på bakrommet?

Håpet er at fornufta sigrar, at Petter Northug tek seg saman og viser seg som ein større mann enn han har gjort den første veka av OL. Han er altfor viktig for norsk langrennssport til å ikkje gjere det. Og han virkar egentlig som typen til det, når han berre får tenkt seg om. Ein angrande Northug vil nok bli tatt i mot med åpne armar.
I mellomtida kan han sjå på og lære litt av korleis gårsdagens gullvinnar, Aksel Lund Svindal, oppfører seg.

Ventetida er over

2010-02-14T12:00:00.003+01:00

Det er lite som kan måle seg med OL, kaffi og ein ørliten kjeks. Sjølv om ikkje den første dagen endte med dei heilt store resultata for Norge, må eg sei at det er heilt fantastisk å sjå OL igjen. Og faktisk er det ikkje så veldig krise om ikkje Norge vinn alt. Enkelte andre fortjener av og til å vinne har eg funne ut. Som for eksempel Sven Kramer i går. Han vinn alt ellers, så då er det ingen krise at han vinn OL. Verre er det i skiskyting for menn og langrenn. Der er det få andre enn nordmenn som bør vinne. Jönsson kan få bronse på sprinten, Kowalczyk bronse på 3-mila og Bauer sølv på 15 km. Ellers bør pallen vere norsk.

Det nye

2010-01-28T21:43:00.005+01:00

Det nye kapittelet er i gong. Fleire titals mol oppgåver er unnagjort i alle realfaga. Det er hardt, men av og til på grensa til lystbetont. I dag tok eg til dømes meg sjølv i å smile svakt basisk etter å ha høvla over to-tre reaksjonslikningar. Smilet forsvann dessverre kjapt då klorionet i oppgåva etter bestemte seg for å melde seg ut av samfunnet saman med sølvionet. Spør du meg, synes eg dei begge burde gi beskjed før dei feller seg ut på den måten, men dei om det.

Om eg skulle ha noko å klage på er det arbeidsmoralen som til tider ligg på nivå med ein derivert konstant. Heldigvis har den betra seg sjokkerande positivt i det siste, og eg vil utrope denne veka, enn så lenge, til den beste leseveka eg har hatt gjennom alle tider. Akkurat det seier forsåvidt ikkje så mykje. Men fortset det slik, kan dette bli eit hyggeleg halvår.
Så lenge kaffitraktaren fungerer, skal eg også halde koken.

Pensum

2009-12-10T20:01:00.005+01:00

Eksamen står for døra. Igjen. Og dessverre. Det er ikkje eksamen i seg sjølv som er det verste. Det er pensum som er fienden.
For kva er det med dette pensumet? Nesten uansett kor interessant det i utgongspunktet er det som står på pensumlista, blir det så kjedeleg at eg held på å omkomme av akutt søvndyssing ved lengre eksponering. Hadde det berre vore nok å sjå på overskriftene og bildene, så greit. Men nei. All livsgnist skal ut av studenten. Om så det må antikk engelsk kombinert med latinske framandord i akkusativ til for å klare det, så skal ljoset i augene sløkkjast, rullegardina ned og skuta til bunns. Å ha fem-seks dementorar på kaffibesøk hadde vore alletiders i forhold til å vere i samme rom som den pensumlista.

Eg fryktar årsaka ligg i hovudet. Det verste av alt er dersom eg kan gjere noko med det. Då har eg ingen grunn til å ikkje lese pensum og arbeide med pensum på pedagogiske og lærerike måtar. For eg har god tid. Altfor god tid. Hadde eg berre hatt dårleg tid, kunne eg ha skulda på det. "Nei, eg har ikkje tid til å lese det der dessverre. Skulle svært gjerne gjort det, men eg må prioritere å kvile litt akkurat nå og eit par-tre-fire timar sånn at eg ikkje blir utbrent og sovnar på eksamen. Det skulle tatt seg ut." Eg kunne overtalt meg sjølv til å godta det. Hadde berre pensum vore større, hadde eg hatt dårleg tid. Det hadde passa meg midt i hjarterota.

Det triste er at alt i bøkene utanom det som er på pensumlista er megainteressant. Og eg les det ofte både med glede og antydningar til eit smil om munnen. Så kanskje er det sant likevel det gamle, tyske ordtaket; Es ist besser durch das gedenktes und wünschte Penzum zu shmügen, als auf Penzumliste klügen und Motivationen unterzügen! (Det er betre å liste seg gjennom det ein skulle ønske at var pensum enn å sjå på pensumlista og bli demotviert)

Sånn kan det gå..

2009-12-03T15:32:00.002+01:00

Ting skjer. Om ikkje her på bloggen så andre stader. Frå jul tar eg permisjon frå fysioterapistudiet for å gå tilbake i barndommen, til dei gode gamle åra, til tida der lekser var teit og tyggis under pulten alletiders, til ungdomskjelda; til den vidaregåande skulen.

Ja, det stemmer. Til den vidaregåande skulen. Eller i mitt tilfelle, den tilbakegåande skulen. Og ja, det er eit skritt tilbake. Men eit skritt tilbake for å få litt ekstra fart er ikkje alltid så dumt seier dei som kan det.

Planen er å ta realfag og litt anna knask så det ljomar etter i vinter og vår, for så å satse på å komme inn på medisin ein eller annan gong. Teit? Ja, det er kanskje det.

Men eg gjer det likevel.

Singing along! Simon Cowell is singing along!

2009-11-04T10:00:00.000+01:00

Den freshaste auditionen eg har sett innen talentkonkurransesjangeren.

Livsvisdom

2009-10-24T18:54:00.004+02:00

Etter fem veker i praksis har eg faktisk lært litt. Eg har valgt å liste opp nokre av dei viktigaste tinga:

Nøkkelkort er lurt å hugse. Om du skulle gløyme det, oppdag det helst før du står utanfor ei dør du ikkje kjem inn og må sykle hundrevis av høgdemeter for å hente kortet
Gamle damer ser alle distriktssendingane i reprise minst ein gong dagleg
Alt som skjer i kommunal regi tar minst dobbelt så lang tid som utan regi
Pasientar er useriøse og har sjeldan undersøkelsesbenk heime
Ikkje all twist er ny twist
Oreo-kake kan anbefalast
40+ år gamle fysiodamer kan vere meir fjortis enn ein fjortis
Det finst folk som går i ullgenser og skinntights(?) på jobb
Dei eldste kvinnelige pasientane er meir opptatt av korleis fysioterapistudenten og kjæresten hans, eller venninden som dei helst kallar ho, har det enn av å ta knebøy
Å stå opp 07.00 kvar dag er intenst smertefullt og fører antakeligvis til akutt hjernesvinn.
Praksis er hardt arbeid utan lønn
Å ha ei venninde som lagar mat er alfa og omega
Ver forberedt på å bli uthengt i lunsjen dersom nugatti er primærpålegg på nista. Stå i mot rugbrød- og agurkpresset.

Altså, ...

2009-10-09T18:08:00.002+02:00

... det blir nok ikkje blogging idag heller.

Avslag på grått papir

2009-09-17T21:29:00.002+02:00

Eg har bestemt meg.

Dei neste sju vekene må eg takka nei dersom Drillo ringer og inviterer meg til innsats for det norske landslaget i fotball. Eg har meir enn ein grunn for det beklagelege avslaget. For det første skal eg i praksis dei neste sju vekene. I løpet av desse vekene kan eg ha maksimalt 20% fråver dersom eg skal unngå å måtta ta praksisen på ny til neste år. Eit landslagsoppdrag vil gjera at fråveret mitt blir heilt på grensa. Og skulle eg då bli sjuk eit par dagar heilt på tampen med for eksempel tuberkulose, må eg ta alt på ny til neste år. Det kan eg ikkje risikera.

For det andre må eg prioritera innsatsen på bedriftslaget eg har blitt med på i serieinnspurten. Sjuarfotball er mykje meir krevande både taktisk og fysisk enn landslagsfotball. Eg vil derfor ikkje ha det nødvendige overskuddet til å bidra med ekstremkvalitetar på landslaget.

For det tredje må fritida mi til ei viss grad gå til pensumlesing.

Eg beklagar på det grovaste det inntrufne.

Heldiggrisen

2009-09-07T20:56:00.003+02:00

Tilogmed den vanlegvis så beinharde mandagen er som ein dans til vakker trekkspelmusikk i hennar selskap.

Og forresten. Når ho smiler, smiler ho med augene.

Seriøst.

For eit kupp.

Når sant skal seiast

2009-08-27T16:31:00.005+02:00

Kor går eigentleg tregrensa? er eit spørsmål eg spør meg sjølv i ny og ne. Er det der det siste treet står? Ja, det er det. Men kva er det siste treet før barfjellet startar? Ei dvergbjørk, seier du? Javel, er du sikker på det? Ja, det er du nok. Men eg, med mine ekstremkunnskapar frå 2bi og 3bi, veit betre.

På biologiekskursjon til Voss i tredjeklasse fekk eg mitt livs, til då, største sjokk. På fjellet i Voss slapp biologilæraren bomba: Tregrensa er feil. Den går ikkje der den siste dvergbjørka klamrar seg fast til fjellet. Det er ikkje det siste treet på vegen mot himmelen!

Så kom åpenbaringa: Museøyre, den vesle veksta som klorar seg til det vindblåste berget oppover mot dei høgaste toppen, er ifølge Carl von Linnè eit tre. Ja, du såg rett. Museøyre er eit tre. Tregrensa er feil. Utallige menneske lever på ei løgn. Det trengs revolusjon innan tregrensemiljøet. Nye grenser må teiknast opp. Atlas må fornyast og handlast inn i hopetal til bibliotek verda over. Statar vil gå konkurs.

Men sånn må det bli.

Sanninga må fram.

Museøyre. Den rakkaren.

Hekketid

2009-07-28T20:56:00.006+02:00

I dag var dagen. Dagen med stor D og kursiv i almanakken. Dagen så mange har venta på. Tysdag 28. juli. Dagen då hekken skulle klyppast.

Naboen stilte med elektrisk hekksaks. Grøn attpåtil. Som om det ikkje var nok at ho var elektrisk. Skøyteledningen var beinklar til innsats, véret perfekt for hekkeklypping; delvis skya oppholdsvér med fare for lengre periodar med sol og rimelig god temperatur i indre strøk. På med shorts og Suldal kommune-t-skjorte. Og vernesko. Adrenalinet pumpar. Hørselvernet på.

Hekksaksmaskineriet startar på første forsøk. Hekken er vill å sjå til. Eg svingar saksa med lette og kvalitetsbevisste bevegelsar. Vertikalt langs sida på hekken så kvistane fyk. Eg temmer hekken med autoritet. Her er det eg som er sjefen. Med saksa som pensel utfaldar eg meg og maler fantastiske bilete i buskverket.

På null komma niks er sida på hekken flådd. Det er tid for å ta toppen. Eit slit er det. Armane over hovudet så lenge at ein skulle tru det ikkje gjekk an. Og det gjer det heller ikkje for mannen i gata. Men eg er ikkje mannen i gata. Eg er guten i hagen.

Berre utsida står att. Og for ei utside. Hekken har tatt seg til rette utan sjenanse. Men ikkje nok med det. Her er det svært få centimeter å setta føtene på. Går ein for langt ut, er det rett ned stupet. Enkelte hevdar at stupet er eit par meter og ikkje spesielt farleg. Dei om det. Stup er stup. Stup tar liv.

Eg flirte av stupet og friserte hekken med fynd og klem. Resultatet var ikkje til å ta feil av. Eit kunstverk. Ei gåve frå meg til samtida og komande generasjonar. Mange vil påstå at dei sjeldan har sett eit menneske arbeide så uanstrengt og inspirert med ei hekksaks. Og i så ung alder. Eit førebilete vil mange hevda. Eg vil ikkje kommentera akkurat det. Eg lar hekken tala for meg.

Dusten

2009-07-14T15:16:00.003+02:00

Kvart år skjer det samme. Mot slutten av Tour de France blir halvparten av feltet tatt i doping. Resten er dopa, men blir ikkje tatt. Alle har flotte unnskyldningar og kan ikkje forstå korleis dei kan ha testa positivt. Det må vera ein konspirasjon. Kanskje KGB eller Taliban står bak.

Kvart år blir eg like skuffa. At dei er så dumme å øydelegga sin eigen idrett er vanskeleg forstå. I slutten av juli kvart år tenker eg at eg aldri skal sjå på denne dritten igjen. Dei aller fleste er dopa uansett, og den som vinn er den beste doparen. Eg kritiserer i hytt og pine, både i private samanhengar og offentleg på internett. Eg bruker skumle ord og krasse vendingar for å beskriva kor tåpeleg denne sykkelsporten er. Folk som orkar å sjå på dette igjen må vera relativt mykje dust. Eg skal iallfall aldri sjå Tour de France igjen, seier eg, helst med caps lock-en på.

Kvart år i starten av juli, året etter slutten av juli, sit eg der igjen. I sofaen, med fjernkontrollen i eine handa og løypeprofilen i den andre. Dusten.

Det gode gamle livet

2009-06-24T20:42:00.002+02:00

Etter ei drøy veke som vikar på gamleheimen har eg lagt merke til følgande:

Gamle et lite om gongen, men har overraskande mange måltid, mellommåltid og nestenmåltid
Gamle snakkar helst om véret
Gamle abonnerer på mange tidsskrift, men les dei ikkje
Gamle syng helst songar ingen under seksti har høyrt
Gamle har ikkje alltid lyst å stå opp og held senga heile dagen sjølv om både beina og rullestolane fungerer
Gamle likar gamalost
Gamle er ikkje redde for å stå offentleg fram med kritikk av samfunnet no til dags
Gamle er nokså lette å prate med ettersom ein kan gjenta det samme i fem-minuttssyklusar
Gamle er nokså morsomme
Gamle går ikkje av veien for full ull-mundur sjølv om det er 25 grader i skuggen
Gamle har det i gjennomsnitt svært godt på gamleheimen

Ein verdig død på FrPsk

2009-06-03T19:31:00.004+02:00

Tenk om Ola var 82 år og enkemann. Tenk om han hadde sklidd på eit bananskal og ramla ned ei 10 meter lang steintrapp då han var på veg for å mate endene. Tenk om han på grunn av dette hadde ødelagt sine osteoporøse bein såpass at han ikkje ville vere i stand til å gå igjen. Tenk om han i tillegg hadde fått ei blødning i hjernen på grunn av fallet slik at han ikkje kunne bruke høgresida si skikkeleg lenger. Tenk om han hadde store smerter og ville vere avhengig av hjelp i det daglege resten av livet. Tenk om ungane og barnebarna hans budde på andre kanten av landet og måtte bruke pengane dei eigentleg skulle brukt på ny hytte i Spania for å besøke han. Tenk om dei syntes det var stress å reise og hjelpe faren og bestefaren. Tenk om dei ikkje la skjul på dette då dei prata Ola. Tenk om Ola ikkje hadde lyst å belaste familien, slik han oppfatta at han så definitivt gjorde. Tenk om han fortsatt var glad i livet, men sette familien over seg sjølv. Tenk om FrP hadde fått viljen sin og aktiv dødshjelp var eit alternativ.

Då kunne Ola sagt han ville dø, bli tatt på ordet og endt sine dagar. Då ville FrP-politikarane ha klappa kvarandre på skuldra og sagt at dei redda nok ein mann frå grusom pinsle og eit uverdig liv og ein endå verre død. Då hadde familien sagt det samme til kvarandre og venene sine, sjølv om dei visste betre. Då ville alle vore fornøgde. Iallfall dei som fortsatt levde.

Javel, se det!

2009-05-28T16:53:00.007+02:00

Barcelona.

Valdez. Puyol. Touré. Pique. Sylvinho. Xavi. Busquets. Iniesta. Messi. Eto'o. Henry.

Josep Guardiola.

Best i verden.

Lekegrind.

La Liga, Copa del Rey og Champions League. 3 av 3.

Deilig.

Informasjon

2009-05-14T19:18:00.003+02:00

Eg lærte på skulen i dag at dei aller fleste har ein favorittfot i oppoverbakkar. Ein går lenger steg med denne foten og lar han gjer det meste av løftearbeidet. Den andre foten går kortare steg og musklane her jobbar mindre. Derfor er så å seie aldri muskelfylda og -styrka lik i begge beina. Så sånn er det med den saken.

Sjekk det ut sjøl om du ikkje trur på meg.

Det er sol ute.

Ferdig

2009-05-07T16:11:00.000+02:00

Endelig tid til oppdatering.

Det regnar ute.

Avlysning

2009-05-04T09:31:00.007+02:00

Eg må dessverre avlysa dagens oppdatering av bloggen. Eg har nemlig eksamen på torsdag. Dersom eg skulle ta meg tid til å skriva eit nytt innlegg, ville det ta fokus bort ifrå eksamenslesinga. For eksempel kunne det gjera at eg ikkje hugsar utspringet for m. rectus capitis posterior minor eller kor bakstrengg-lemniscus medialis-thalamus-korteks-banen for A-delta-fibrar kryssar. Det kunne i såfall fått fatale konsekvensar. Eg vil helst unngå at nettopp det skjer. Mange vil nok bli skuffa, lei seg og kjenna på at livet deira går litt imot på grunn av dette. Det beklagar eg. Intensjonen var aldri at det skulle bli nettopp slik då eg meldte meg på dette fysioterapi-opplegget. Eg såg ikkje for meg at me skulle ha eksamen på denne tida av året. I utgongspunktet trudde eg studiet var eit helgekurs over tre eller fire helger, men det har etterkvart vist seg at dette var feil. Det er mange ting som tydar på at fysioterapi er ei heiltidsutdanning. For eksempel at eg må prioritera vekk andre ting til fordel for lesing. På evalueringa etter året vil eg ta dette opp og be dei presisera omfanget på nettsidene. Der står det berre at det er ei bachelor-utdanning, som om nokon veit kva det betyr. På mange måtar kjenner eg meg lurt. Dei har ført meg bak lyset og manipulert meg til å nedprioritera data, soving, TV og generell avkobling til fordel for skjelett, musklar, nerver og epitel. Eg har satt ein advokat på saken for å sjå på om eg kan få refundert deler av studieavgifta på over fem hundre kroner sidan eg ikkje visste kva eg kjøpte. Medan dette pågår kan eg ikkje gjera anna enn å sjå framover og arbeida mot eksamen. Og det er altså dette arbeidet som gjer at eg ikkje har tid til å oppdatera bloggen med nytt innlegg akkurat idag. Snakkast.

Læring

2009-04-22T21:34:00.003+02:00

Etter ein dag med anatomieksamensforberedelsar sit eg att med følgande kunnskap:

Eg likar å sitta mest mulig på rullekrakk eller kva det heiter når eg arbeider praktisk
Ingenting er som Åfjordbrød med Nugatti og Bon aqua naturell med kullsyre til lunsj
Eg trives betre på sykkel med vanlege dekk enn på sykkel med piggdekk
Definisjonen på å bli skuffa er når ein er maksimalt innstilt på å drikka saft til toasten, for så å oppdaga at saftflaska er tom
Kaffien er best varm óg på skulen
Middagskvil er eit konsept eg blir meir og meir glad i

Oppdatering

2009-04-13T19:14:00.003+02:00

Endeleg er kameraet mitt igjen samarbeidsvillig, og eg har fått lagt inn bildene på det etterkvart nokså fulle minnekortet. Her er eit assortert utdrag:

Åres tur

2009-03-29T17:15:00.007+02:00

Så var det endeleg Åre sin tur til å bli besøkt. Véret var så där, men dagen utvikla seg likevel til å rätt kanun. Bakkane leverte greit, spesielt etter smörgåsarna i lunsjen. Tur-tjejerna og -pojkarna gjorde dagen til ein suksess som gjer terningkast til latter.

Den største av alle heisane i Åre heiter Kabinbanan. Enkelte synes det er morosamt. Eg stiller meg i den rekka. Dessverre var banana stengt.

Den eine bakken i Åre har fri fartsgrense. Her er det lov å kjøre så fort at ein susar avgårde. Ja, til og med slik at håret flagrar.

Dette motivet var eigentleg svært vakkert og flott. Sola kjem akkurat og låser opp skyene og lyser ned på Årevatnet eller kva det heiter. Min mobiltelefon er ikkje i stand til å ta fine bilete av natur. Difor ser det ut som det regnar og er ti minutt før dommedag.

Dette skiltet møtte oss på veg ut av Subway Åre. Mange vonde minne skjuler seg bak denne døra.

Tack och hej.

Fri?

2009-03-25T22:18:00.005+01:00

Mandag. Mannen går ut av fengselsporten. Søppelsekken er slengt over skuldra. Han går inn i butikken. Vimsar att og fram. Til kassen og tilbake til inngongen to gonger. Hentar ei handlekorg. Tar oppi to sekspakningar med øl. Han kjører til kassen og lempar dei opp på båndet, betaler og går ut. På parkeringsplassen utanfor blir han ståande i snøen og sjå ut i lufta. Han sprettar den eine flaska og drikk ein slurk. Står og ser bort på fengselet. Livet har akkurat starta på nytt. Resten av det gamle er i søppelsekken.

Eg skulle ønske han hadde kjøpt kneipp og leverpostei i tillegg.

Resymé

2009-03-22T14:08:00.008+01:00

Rena: kø ved innsjekking på Hotell Høgskolen i Hedmark avd. Rena. Forsmak på morgendagen. 15 timar og 40 minutt til min start.

Rena: På start. I bildet ett stk. startfelt. Ca. 750 som skal starta samtidig. Optimalt for stavknekk og knuffing. 25 minutt til min start.

Rena: Rett etter start. Stress og kø frå første sekund. Men sosialt då. Véret viste seg frå si aller beste side. 20 minutt til min start.

Lillehammer: 10 minutt etter målgang. 54 kilometer i 17. mai-tog uten skikkelige spor og feste. Litt småkvalm etter siste matstasjon, for stort inntak av lunka Powerade, boller, Cola og saft. Blei ikkje bedre av ekkel tomatsuppa, lunka saft og tidenes verste energibar ved målgang. Men fin tur uansett. Åpen for gjentakelse.

Debutanten

2009-03-18T12:42:00.007+01:00

Lørdag 21. mars. Birkebeinerrennet 2009. Han (21) debuterer i langrennsløypa. Aldri før har han konkurrert på bortoverski. Erfaringa på klassiskski strekker seg 3 månader tilbake. Treningsgrunnlaget er interessant. Teknikken heimelaga. Han siktar mot stjernene og satsar på å vera i mål innan solnedgong.

Siste innkjøp av skismørning er gjort. Nå er det opp til Swix om han får feste. Smøreferdighetene er det nemlig ingenting i vegen med. Planen er å gå på klabb opp til toppen av dei første bakkane, cirka 10-15 km, for deretter å gjera små justeringar på flatene for å få litt glid siste 40. Undervegs blir det servert saft, kjeks, boller, cola med meir, så alt ligg til rette for ein fin tur. Det einaste birkebeinaren saknar er appelsin og kvikk-lunsj. Men det kan han ta med sjølv, alle må uansett ha minst 3,5 kg på ryggen løpet gjennom.

Om han skal vera skeptisk til noko, må det vera den fysiske formen kroppen er i for tida. Gårsdagens i utgangspunktet rolige fotballøkt resulterte i makspuls og metabolsk acidose etter få minutt, så bange anelsar har det siste døgnet kome sigande. Håpet er at det er slik det skal vera fire dagar før sitt livs første skirenn.
Langrennsekspertar redaksjonen har snakka med seier dette er heilt normalt, og at dette er eit bortimot perfekt utgongspunkt. Med andre ord, er det ingenting å mista nattesøvna for.

Dei siste løyperapportane frå arrangøren antyda at føret var såpass skarpt at ein kunne håpa på rekordtider under lørdagens renn. Debutanten vil uansett setta personleg bestenotering, så akkurat det bryr han seg ikkje så mykje om. Verre er det at han startar i nest siste pulje av totalt 23 puljer. Om lag 13 500 vil altså starte før han. Det betyr at han må gå i relativt trøska spor heile løpet. Dette er likevel ikkje berre negativt, ettersom det er ei svært god unnskylding dersom tida skulle bli kritikkverdig.

Men sol, stemning, svette og personleg rekord, det blir det uansett.

8 mil med suksess

2009-03-15T14:06:00.006+01:00

Granåsen, Trondheim, lørdag 14. mars 2009 kl. 10 til 15.

Verdenscup i langrenn, snø til alle og ein kvar, påskesol frå (etter kvart) blå himmel, 3-mil for damer, 5-mil for menn, klister, henging med kvalitetsfolk, KRIK-eksponering på TV, stemning, perfekt temperatur, knusktørr niste, overraskande varm kaffi på termos, Royal Danish Vanilla Creams ihjel-knust kjeks, Therese Johaug, Petra Majdic, smøresmell, stressless av snø og sitteunderlag, Petter Northug, Dario Cologna, barneskirenn, slækking i sola, terningen går berre til seks.

For ein dag.

Heile løpet gjekk dei med hua på. Utan å svette. Eg måtte av med hua etter første kaffikoppen. Men dei sikla, eg berre sølte.

Axel Teichmann i strengt tatt ganske dårleg driv. Han er visst ute av form. Men kjekt at han stiller opp for fotografen likevel. Det såg ut som han koste seg.

Morgondagens heltar

2009-03-11T18:05:00.015+01:00

Etter snart to veker i barnehage som observatør, trampoline, ambulanse og lekestativ har eg innsett at eg har altfor lite fokus på viktige ting i mitt liv. Eg undervurderer dagleg Spider-Man, hekser, romskip, Pokémonrobotar, Batman, dinosaurar, kaniner og hai-bilar. Den kommande generasjonen, gjengen som skal styre landet når eg blir gammal, har skjønt det. Dei har klare prioriteringar. 90 % av alle samtalar og 80 % av alle teikningar gutane produserer må innehalda minst ein stk Spider-man, ein dinosaur og helst ein robot for å vera godkjent. Med ein pistol eller to i eine hjørnet, er suksessen umiddelbar. Jentene peiser på med kaniner, dyrlegar, blomster og gras. Litt meir harmonisk innhald, men likevel med ein skarp og samfunnskritisk strek der det trengs. Sjølvsagt treng ikkje teikninga vera i naturalismens ånd, det held å vita med seg sjølv at innhaldet er der. Abstrakt, men god, kunst er for alvor den moderne suksessoppskrifta.

Næringsvitet er det heller ikkje noko i vegen med. I løpet av ein dag blir det konsumert både sjølvlaga sjokoladekake, vanilje-is, kransekake, gjørmekake, cola og brun snø med stein i. Alt produsert med enkle ingrediensar som snø, vatn, grus og sand og utan behov for kunstige konserveringsmiddel. Dette er mat som kan produserast over store deler av verda, og smakar, i følge dei som kokkelerer, aldeles perfekt. Her burde FN vore på tråden og hanka inn eit par konsulentar til verdas matvareprogram.

Demokratiet går også lyse tider i møte. Om det skulle bli uenigheiter som ikkje kan løysast ved skriking eller sladring, er det enklaste å slå til den andre med ein spade, dra i håret eller kasta vottane i ein sølepytt. Då blir oppmerkssomheita flytta effektivt, og diskusjonen er avgjort. Ikkje noko meir snikk-snakk. Etter det er det berre å seia unnskyld utan å meina det, og fortsetja med noko anna. Så enkelt, så genialt.

Skaff deg jobb i barnehage så fort som mulig og ta del i denne fantastiske utdanninga av den nye kremen av filosofar, kunstnarar, kokkar og politikarar.

Fredagstips

2009-03-06T23:18:00.008+01:00

Eg vil idag bidra med mine tips for å oppnå ei oppleving av totalt bekledningsvelvære. Totalt bekledningsvelvære er definert som følelsen av at klærna går i ett med kroppen og dannar eit perfekt utviklingsklima for kropp og sjel. Følgande faktorar har blitt vektlagt:

Temperatur og temperaturregulering
Tekstilvalg
Komfort
Funksjonalitet
Kompabilitet med sofa

Eg går frå topp til tå og innerst til ytterst i gjennomgongen.

Ulltrøye. Innerst på overkroppen er det viktig å ha eit relativt tettsittande plagg for å få følelse med omgivelsane. Likevel er det viktig at den ikkje blir så stram at bevegeligheten blir nedsett. Ull-t-skjorte er lov. Unngå hals på trøya dersom temperaturen er kurrant frå før. Ulltrøye kan brukast året rundt og har unik evne til å vera sjølvtemperaturregulerande. Anbefaler Devold ulltrøye av den tynne sorten. Terningkast 6.

Termojakke. Av typen utan hals med frotté eller kva det er utvendig som snekkerar og røyrleggerar bruker. Meir behageleg plagg skal ein leite lenge etter. Komforten er ubeskriveleg. Glidelåsen gjer temperaturregulering mogleg, men det kan bli varmt dersom ein for eksempel har varmepumpa på fullt i samme rom. Helly Hansen og Wenaas er produsentar på øverste hylle. Terningkast 6.

KRIK joggebukse. Ei bukse å bli glad i. Penger til ei god sak, fleksibel passform, lett og ledig, ekstremt deilig stoff på innsida, både snøring og strikk i livet og kvalitetsstrikk rundt anklane. Om det skulle vera eit minus, må det vera at lommene er litt grunne, slik at ting kan ramle utav litt lett. Likevel, ei bukse å satse på. Terningkast 5.

Ullsokkar. Skikkelege ullsokkar, ikkje Ulvang eller andre fancypancy greier. Her gjeld kun gode, gjerne gamle, strikka sokkar. Om du har sjansen, kontakt mormor og spør fint om å få eit par. Ved normalt produksjonstempo er dei ferdige innan kvelden er omme. Terningkast 6.

Av tilbehør for maksimalt utbytte anbefaler eg kaffi og sport på TV. Om du kjenner behov for mat, er snickerskake eit naturleg val.

Håp

2009-03-03T21:28:00.000+01:00

Gullkorn om himmelen:

Han skal tørke bort hver tåre fra deres øyne,
og døden skal ikke være mer,
heller ikke sorg eller skrik eller smerte.
For det som en gang var, er borte.

Johannes' åpenbaring 21,4

Kong Ola

2009-02-24T18:20:00.005+01:00

Ola Vigen Hattestad frå Ørje. Kong Ola Vigen Hattestad frå Ørje.

Status for 2009-sesongen:
5 seirar i versdscupen
1 andreplass i verdscupen
1 lagsprintseier i verdscupen
1 VM-gull i Liberec

Og i morgon er det lagsprint. Norge stiller med gull- og sølvvinnarane frå i dag.
Hell kaffi i koppen, sleng beina på bordet og gled deg.

Samuel Fagermo

2009-02-17T19:22:00.006+01:00

I mangel på ekstremt viktige gjeremål fann Kjetil og eg ut at det var på tide med ei skrive-historie-tevling i kveld. Rammene var enkle: 15 minutt skriving om personen Samuel Fagermo. Sjanger ikkje av betydning.

Produktet mitt får du servert her:

Den siste dagen i uka var historie. Hviledagen. Samuel Fagermo satt i den blå, nokså pene sofaen han hadde investert i. Han hadde brukt den til å irritere seg i. Det begynte da han hadde stått opp i tide til å rekke Bonanza på TV, men TV-signalet var ikke-eksisterende . Også i dag, dagen for en av hans definitive Bonanza-favoritter. Han hadde lest på bonanzafansinnorway.no at dagens episode var den når Hoss skulle ta et ikke ubetydelig oppgjør med den indianerstammen som hadde stjålet farens høns de siste ukene. Skuffelsen var enorm, og han måtte telle til ti tre ganger da han gang på gang ble møtt av telefonsvarer hos Canal Digital Kundeservice. Han kunne ikke fatte og begripe hvorfor akkurat han måtte lide for at kundeservice ikke åpnet igjen før på mandag. Etter å ha irritert seg helt til Bonanza var over, så han ut av vinduet og oppdaget at det hadde kommet en halv meter snø i løpet av natten. Han hadde helt oversett disse problemene tidligere, alt hans fokus hadde vært på å slå TVen på ulike steder. Årsaken til hans TV-problemer var såre enkel å oppdage. Av mangel på praktiske evner hadde han i høst satt den nyinnkjøpte paraboltallerkenen i kulegrillen på terrasen i stedet for å meisle den opp på veggen. Han fikk i dag betale for den latskapen. Tallerkenen var rett og slett nedsnødd og knapt nok til å se. Hadde han bare visst. Samuel Fagermo lovet seg selv at han mandag skulle gå raskeste vei fra jobb til Jernia og kjøpe verdens mest solide bolter og hamre opp parabolen en gang for alle. Dette kunne ikke gjenta seg. Samuel slet allerede med høyt blodt

Russland, moralens voktar

2009-02-15T13:26:00.019+01:00

Siste nytt frå Nettavisen og Dagbladet er at Ole Einar Bjørndalen får gullet , Maxim Tchoudov sølvet og Alexander Os bronsen, og den opprinnelige resultatlista blir ståande. Dagbladet skriv at to amerikanarar gjekk ut og sjekka tidsdifferansen mellom å gå over eller rundt den berykta brua. Dei fann ut at vegen Bjørndalen tok, altså over brua, tok to sekund lenger tid. Altså tente ingen på å gå over. Juryen begrunnar det med at ingen har brote nokon reglar. Det er interessant at reglane kan skifte så fort. Eventuelt kunnskapen og anvedelsen av dei. På NRK sine nettsider kan ein sjå video av ein kar som flyttar på merkinga undervegs i løpet.

Ikkje berre er dette nok eit VM-gull for Bjørndalen, det er óg hans 86. verdscupseier. Dermed har han tangert Ingemar Stenmark sin fantastiske rekord. Forøvrig har ein av seierane kome i langrenn.

Ole Einar Bjørndalen fekk omsider den svært fortente seieren, sjølv om koreanaren til venstre ser skeptisk ut. Foto: Nettavisen/Scanpix

Opprinneleg tekst:

Ole Einar Bjørndalen tok idag VM-gull og sin 86. verdscupseier på jaktstarten i VM i Pyeongchang. Dessverre gjekk Bjørndalen og Berger feil heilt i starten på løpet på grunn av dårleg merking av løypa/dårleg informasjon frå arrangøren. Likevel talte all logikk for at Bjørndalen skulle få beholde gullet, ettersom dei tente maksimalt 2 sekund på feilen. Heilt til russarane såg at deira Maxim Tchoudov, som kom på 2., hadde sjansen til å ta gullet dersom Bjørndalen enten blei diska eller fekk tidsstraff. Då la sjølvsagt den fantastiske visepresidenten i det internasjonale skiskyttarforbundet, IBU, Aleksander Tikhonov inn protest til juryen saman med resten av den russiske delegasjonen. Tikhonov er den samme personen som fortsatt meiner dei tre russiske skiskyttarane som blei tatt i doping tildegare denne veka er uskuldige.

Møtet i juryen enda skandaløst nok med at samtlige som hadde gått feil, 10 totalt, fekk ei tidsstraff på eitt minutt. Ifølge reglane skal det å gå feil løype føre til diskvalifikasjon - ikkje eitt minutts straff, så der har faktisk juryen brukt eit snev av skjønn, eventuelt tilpassa reglane. Juryen presterte i tillegg å seie at det ikkje var ein tabbe av arrangørane. Eg har lite tru på at 10 vaksne menn som så å seie aldri går feil i løypene plutseleg skal gå feil i eit VM. Det betyr at Maxim Tchoudov har fått gullet, Alexander Os får sølvet, og Bjørndalen får bronsen. Hadde Tchoudov vore lenger bak og utanfor rekkevidde av gullet, veddar eg ein atomubåt på at russarane ikkje hadde lagt inn protest. I intervju rett etter avgjerda påstår russarane at dei handla på prinsipielt grunnlag. Det hadde vore interessant å sjå kva dei hadde gjort og sagt om det var Tchoudov som mista gullet på den latterlege måten. Då trur eg min venn Tikhonov hadde gått opp i liminga og presentert den eine konspirasjonteorien etter den andre.

Under intervjuet med NRK rett etter avgjerda kom, sa ein russisk leiar at "reglar er reglar" og sidan reglane er brotne, la dei inn protest. "Reglane er like for alle og over alt". Han sa ingenting om reglar er reglar når det gjeld doping, men det er jo anta at han meiner at reglar er til for å følgast uansett kva dei gjeld då han var så bastant. Då er det rart at dei ikkje tek dopingen i sitt eige lag meir seriøst, men prøver å dysse ned heile greier og står på sitt om at dei fortsatt er uskuldige. Kor blei det av det prinsipielle grunnlaget?

Det er fortsatt eit håp om at Norge kan nå fram med ei anke i saka, sjøl om dette er lite sannsynleg, ettersom den norske representanten i juryen, Jan Gustavssen, var den einaste som støtta Bjørndalen i saka. Seks nasjonar har levert inn appell på tidsstraffa. Og heldigvis er appell-juruyen ein anna enn rennjuryen. Fleire leiarar frå andre land har støtta Noreg og dei andre som er blitt straffa. Svensken Bjørn Ferry meiner derimot at straffa er på sin plass.

I etterkant av juryen si avgjerd, har Gustavssen ifølge Dagbladet sett ein video som skal vise at funksjonærar og synlege sperringar først blir sett opp etter at dei 10 som gjekk feil har passert. Gustavssen seier at denne videoen og opplysningane den gir, ikkje blei tatt med i vurderinga i juryen.

Darwin <3 ?

2009-02-12T22:52:00.008+01:00

Det har vore mykje mas og tjas om Darwin i det siste. Det er 150 år sidan han døydde eller gav ut bok eller kva det var. Folk uttalar seg både i beste og verste sendetid og avis om kor nydelig teori denne evolusjonsteorien er så då kan vel eg og gjera det. Lesarbrev og glupe kommentarar i hytt og pine. Klart det var eit stort smell som starta det heile, og det som var før det har ikkje så mykje å seia, for kva var før Gud liksom, haha, som om det finst eit svar på det liksom, knisfnis, men altså, Darwin hadde rett og evolusjonen har gått sin gang frå me var protozoar via kamel og geit, og ja, nå ser me resultatet, mennesket, er det ikkje fantastisk, jo det er det, men me er jo berre eit dyr, nei vent, eller korleis var det nå igjen, eg må ta ein telefon og høyre, to sekund, jo sånn var det, me er eit dyr, men eit kjempestilig og smart eitt, me har jo moral og etikk, og ikkje berre etikk, me har humanetikk, den beste etikken, toppen av kaka liksom, om den er logisk, ja den er kjempelogisk, den er fundamentert på masse smarte ting som me har blitt enige om at er fint og flott og korrekt, så då må det bli sånn, og derfor må me vera snille og greie og jorda er flat.

Darwin. Den rakkaren. Hadde han rett? Har mennesket utvikla seg frå ingenting til deg og meg? Er me dyr?

Eg er berre ein cirka middels intelligent student, men eg trur svaret er nei.

Kvifor?

Fordi underarmen har 32 musklar som alle har sine oppgåver og er usannsynlig logisk oppbygd og organisert, fordi ein sene med diameter på 7 mm kan tåle eit drag på 300 kg, fordi i håndrota er det 8 knoklar som passar som fot i hose og meir til, fordi alle musklar får nervesignal frå minst to ryggmargssegment for å sikre funksjon sjølv om ein får ryggmargsskade, fordi ein kan vite kor armen befinn seg utan å sjå, fordi det ikkje er nødvendig å tenke for å puste, fordi tommelen er vinkla 60 grader i forhold til resten av fingrane så me har eit presisjonsgrep?

Tja. Joda, forsåvidt. Det gir iallfall meg frysningar. Men nei.

Fordi Gud skapte jorda og alt som fyller henne.
Fordi Gud skapte Darwin i sitt bilde.
Fordi Gud skapte deg og meg i sitt bilde.

Fordi Gud er.

God natt.

fredagigjen.no

2009-02-06T20:31:00.004+01:00

Noen ganger føles det som om hodet er tomt og hjernen har diffundert ut i verdensrommet. Da er det fint å stikke en kvist inn i øret og avkrefte det.
Anonym

Tvilsomt opplegg

2009-02-02T20:01:00.008+01:00

Laget som skal representere Norge i langrennssporet under VM i Liberec seinare denne månaden blei idag presentert. Der var hverken Jensa Arne Svartedal eller Anders Aukland sine navn å sjå. Begge burde vere hyperaktuelle for å gå 15 km klassisk - Jens Arne Svartedal vann tilsvarande distanse i NM, medan Aukland blei nummer to. Men det er visst ikkje godt nok.

Begge desse to løparane går for det private langrennslaget Team Xtra Personell i staden for på landslaget. Eg har ein mistanke om at dette er grunnen til at dei ikkje er med. Dersom det skulle stemme, er det heilt klart forskjellsbehandling av løparane. Alle skal stille på like vilkår, om dei går på landslaget eller ikkje. Dei beste burde få gå uansett kven dei trener med til dagleg.

Det samme gjeld óg dessverre for fristilsløparane. Ingen nordmenn, med unntak av Petter Northug, har i år vist spesielt gode resultat i fristil. Tore Ruud Hofstad, han som skal vere flaggskipet inann skøyting med norsk flagg i panna, har ikkje vist nokon ting. Det seier sitt at pensjonisten Remi Andersen haldt følge med han 95 % av sisteetappen i NM. Eg tør å påstå utan å ha det vitenskapeleg bevist at fleire av skiskyttarane er betre enn både han og dei fleste andre på langrennslandslaget pr dags dato. For eksempel Ole Einar Bjørndalen, Lars Berger og Ronny Hafsås. Med Frode Andresen og Emil Hegle Svendsen hakk i hæl. Ekstra lite stilig er det at Petter Northug er vraka frå sprintlaget.

Slik laget ser ut idag, er mitt forhåndstips ein haug med plasseringar mellom 5 og 20, gull til Ola Vigen Hattestad og Petter Northug. Det er ikkje sikkert Aukland eller Svartedal hadde tatt medalje på 15 km klassisk uansett - antakelegvis ikkje. Det er måten uttaket er gjort på som er håplaus. Dersom Skiforbundet skal fortsette å seie at dei aksepterer private lag, men handle mot sine ord, bør folka skiftast ut. Eventuelt kan dei innrømme at dei handlar mot sitt ord når det passar seg. Då er dei i det minste åpne om det, om ikkje ærlege.

Samtidig skal Åge Skinstad og gjengen ha applaus for å tørre å ta ut tre juniorar på damesida i Ingvild Flugstad Østberg, Maiken Caspersen Falla og Marthe Kristoffersen. Så lenge dei held seg på godfot med ledelsen i Skiforbundet, lovar det bra for framtida.

Seksy

2009-02-01T19:48:00.010+01:00

Saksa frå Aftenposten:

Det begynte med Ernest Hemingway på bar.

– Jeg kan skrive en fullgod novelle med bare seks ord, veddet han.

– Yeah, right, sa drikkekompisene.

Men med «For sale: baby shoes, never worn» innkasserte han gevinsten. Siden skal han ha insistert på at dette var hans litterære mesterverk.

Ingen tvil, Ernest nådde målet sitt. Ei svært kort, men mesterleg novelle. Tankane blir uoppfordra sett i sving. Orda heng uforklarte att i lufta. Kvifor er ikkje skoa blitt brukt? Var dei for små, feil farge? Døydde babyen før skoa kunne brukast?

Tenk å vera genial som Ernest. Då hadde eg skrive bok asap.

endeligfredag

2009-01-30T13:42:00.003+01:00

Tungt å stå opp idag, måtte slumre 9 minutt, skummel sak, men eg kom meg opp, åt frokost og sykla på skulen i minus seks celsius, kaldt, måtte ha stor kaffi i første time for å vekke livsgnistene, men det gjekk greit, overlevde, lærte tilogmed litt om både albue, underarm og hånd, avanserte greier med tjueni knoklar og førtiseks musklar, men det må til visstnok, for hendene er funksjonelle og greie, eg hugsar navnet på tre knoklar og to musklar, bra start, etter det balansetestingsundervining, artig og nokså sosialt, men litt stress, og så var det slutt på denne veka. Helg.

Ei sann historie

2009-01-19T08:31:00.000+01:00

Sist søndag såg eg fire elgar som åt treverk i ein slags skog. Den næraste stod om lag seks meter frå meg. Avstand til NTNU Dragvoll var om lag 120 meter. Spesielt valg av elgane å stå så nær tettbygde strøk. Den eine såg ut som ei elgku. Antakeleg mora til iallfall to av dei andre. Enkelte vil påstå at mora handla uansvarleg då ho tok med barna inn i det relativt farlege bymiljøet. Kanhende er dei svaksynte og handla i god tru. Det kan skje den beste.

Hadde eg vore ein vaskeekte lovbrytar med tattoos på begge armane, kunne eg skaffa meg fleire hundre kilo elgkjøtt ved hjelp av skistavane eg hadde i handa. To av elgane prøvde å gå i dekning bak nokre tre, men eg skulle klart å sabla dei ned likevel. Eg ville hatt mat i fleire år. Fryseboksen hadde bugna over av delikate elgproduksjonar frå eige kjøkken. Eg kunne starta salg av elgpølse på finn.no og tjent meg søkkrik og gitt tre femdelar av inntektene til veldedige formål. Media hadde blitt sjokkerte, og presentert den utrulege historia både i aviser, på nett og i fjernsynsapparatet. God Morgen Norge hadde gått av hengslene for å hanka meg inn til intervju. På direkten. Livet mitt hadde blitt film. Bjørn Sundquist hadde spelt sjokkert tilskuar til den relativt korte og konsise elgslakta. Aksel Henie og Pia Tjelta hadde traktert rollene som dyrevernaktivistar som sprengte postkassen min med dynamitt kvar kveld i åtte-ni-tida. Eg hadde fått tilbod om å spela meg sjølv, men takka nei av hensyn til familien. Kristoffer Joner hadde steppa inn.

Men samvitet etter eit slikt masseelgdrap utanom jaktsesongen ville ikkje vore til å leva med. Frykta for å tilbringa resten av livet hos naboen, Trondheim Kretsfengsel, ville eg aldri blitt kvitt.
Eg vil nytta høvet til å oppfordra andre som møter ville dyr på nært hald utanom jaksesongen om å avstå frå slakt av dyret. Ikkje la deg blenda av alle pengane du vil få av kjøttsalget. Det er ikkje gull alt som glimrar.

Takk for meg.

Uansvarleg elgmor. Neste gong ringer eg barnevernet.

Arbeidsledig søker arbeid

2009-01-13T19:06:00.014+01:00

Eg har innsett at eg kunna hatt godt av å få meg ein jobb. Det trur eg økonomien min og ville satt pris på, den har vist enkelte symptom på underernæring dei siste ni åra. Problemet er berre at aktuelle jobbar ikkje lenger veks på tre. Aller helst skulle eg vore flaggheisar med heilagdagstillegg og minstesatsar i hytt og pine, men det er begrensa kor mange og kor ofte flagg må heisast i kommunal regi her i Trondheim. Eg mistenker uansett at dei har ein eigen kar som tek seg av dette. Hadde eg berre visst kor han budde, ville eg gitt han eit tilbod han ikkje kunne avslå. Eivind Reiten sin fallskjerm ville sett ut som ei makulert sviske i forhold. (Eivind Reiten kan forøvrig ta seg ei solid fastelavensbolle og stilla seg i skammekroken resten av timen. Det er ustilig å seia at ein fortener 17 mill for å ikkje gjera ein jobb. Hadde eg fått tilbod om 17 mill for å slutta i jobben som assisterande avdelingsleiar i grøntetaten på Jelsa sommaren 2008, håpar eg at eg hadde takka høfleg nei og heller gått av utan rabalder.)

Draumen om flaggheising anser eg som gått i vasken. Eg må ut på den åpne marknaden, der dei ubarmhjertige marknadskreftene rår. Før jul hadde me opptil fleire forelesingar om desse marknadskreftene. Mi oppfatting etter desse er at marknaden er ein stad ein berre vil vera når det går bra. Men eg er arbeidsledig midt i ei global finanskrise, så pr definisjon går det ikkje bra med verken marknaden eller mitt arbeidsliv, og framtidsprognosane er såvidt eg kan forstå heller ikkje gode. Ingen vil ha ein student som berre kan jobba når arbeidsplassen er stengt for dagen. Det er eigentleg litt forståeleg. Flagga treng ikkje luftast kvar kveld berre for å sysselsetja meg.

I utgangspunktet er eg, som dei fleste andre egoistiske og slaskne nordmenn, interessert i å gjera minst mogleg for mest mogleg pengar. Likevel er eg åpen for å gjera ein innsats dersom det trengs. Eg kan ta i eit tak eller to, ja tilogmed eit krafttak i ny og ne. Det skal ikkje stå på det. Ei utfordring er å finna ein jobb som er litt interessant og som eg ikkje er lei før eg har begynt. Er jobben interessant og/eller givande, kan det vera ein draum å jobba.

Så dersom du har ein draumejobb på lager, er eg interessert. Eg kan senda eit bilete eller komma på intervju. Eventuelt kan du komma her på ein kopp nytrakta kaffi og litt vaniljekjeks.

2009

2009-01-09T22:49:00.007+01:00

...har starta med stort sett altomfattande motivasjonssvikt.
Fyr i peisen, kaffioverdose og dart-VM på TV. For et stilig liv.

Dagens nyhende

2008-12-18T21:49:00.007+01:00

Idag har eg inntatt følgande informasjon via mine sanseorgan:

Silvio Berlusconi og hans folkevalgte (?) i Italia har kjøpt 100 000 eksemplar av den flotte parmesanosten av ymse osteprodusentar i landet for å redda næringa frå finanskrisa. I tillegg blir det kjøpt 100 000 av ein annan ost eg ikkje har lyst å huska navnet på. Totalsummen for herligheten er 500 mill. og skal, om Berlusconi får det som han vil, hentast frå eit EU-fond som normalt går til fattigdomsbekjemping. Osten skal så gå tilbake til dei trengande i Italia og verda generelt. Ingenting er så deilig som ein osteblings når du ligg på gata og frys.

Silvio Berlusconi demonstrer kor osten skal inntas. Sjukehusa i Italia har nemleg strøyma over av folk som har inhalert osten eller tatt han intravenøst og opplevd dette som ubehageleg.

Robert Mugabe har uttalt at han berre vil gi seg som president/diktator i Zimbabwe dersom Gud, som jo innsette han, tek frå han makta. Eg fryktar at guden til Mugabe er den samme som diktatoren Mugabe, som i staden for å bruke ressursar på å ordne opp i eige land, gav 100 000 dollar til OL-vinnar i svømming, Kirsty Coventry. Forøvrig har ikkje ekspertane Aftenposten har snakka med, noko tru på bruk av militærmakt for å avsetje Mugabe. Dei meiner at Sør-Afrika må meir aktivt på banen og at Mugabe må få amnesti samtidig som Zimbabwe må inn i eit forretningsstyre på 18 månader.

Robert Mugabe med sine to beste vener, livvakt 1 og livvakt 2.

Olav H. Hauge var ein diktar født for lenge sidan i Ulvik, Hardanger. NRK2 sendte idag eit lengre program om denne karen. Eg trur faktisk det er første gong eg har sett eit program på NRK2 som ikkje inneber sport. I utgongspunktet høyres det ut som eit knekkjande kjedeleg program, men det var det sjokkerande nok ikkje. Det var derimot laga på ein svært tiltalande måte, med blanding av dikt, stilig filming og forteljing både i første-, andre- og tredjeperson om Olav H. Hauge sitt liv. Hauge var heile livet ein nokså annleis fyr enn jamnaldringane. Og då han var i tjueåra blei han sendt på asyl fordi han var relativt schizofren. Her dikta han i veg, og fullførte faktisk den første boka si mens han var her. Seinare i livet kom han også tilbake her til asylet, blei tidvis lagt i tvangstrøye og/eller liknande og var nær på å bli lobotomert. I ettertid har han sagt at han skjønar at han blei behandla som han blei, han var jo gal, kva skulle dei ellers gjera?

Aldri hadde han høge tankar om seg sjølv, sjølv om alle andre hadde det på grunn av kvaliteten i det han skreiv. Han lika ikkje å stå framom folk, lika ikkje å bli intervjua, heller ikkje å ta kontakt med folk. Men likevel, magiske dikt i følge dei som kan det. Og han var altså gal i tillegg. Kanskje han berre var Olav H. Hauge. Det var definitivt godt nok.

Olav H. Hauge - likandes kar.

Time magazine har i sise utgåva laga ein heil haug med lister over ymse ting frå året som har gått. For eksempel beste TV-serie, største medisinske gjennombrudd, mest minneverdige OL-hendingar, beste filmar og ti ting som er tapt for alltid. På tredjeplass på lista over beste songar utgitt i år, er norske Ida Maria Borli Sivertsen med "Oh My God". Tenk det, Noreg nevnt i Time, og så på tredjeplass då. For ein dag.

Rogaland har kanskje tidenes verste kollektivrabatt for studentar. Ingen.

Det brenn altfor masse i dette landet, og altfor mange dør i brannane. Desember, og 2008 totalt, har vore ekstreme på dødsbrannar. Berre den siste veka er minst 15 døde i brann her til lands. Og det før stearinlysa for alvor har inntatt juledekorasjonane.

Airbus A380 er verdas største passasjerfly. Vingespennet er på litt over 72 meter, og lastekapasiteten på 560 tonn og over 500 seter. Likevel er det visst dette flyet som brukar minst flybensin pr passasjer pr kilometer med sine 0,30 liter. Flyet blir stort sett brukt på lange flygingar, mens ein prins frå Saud-Arabia har betalt 2 mrd for eit eksemplar av flyet som sitt private. Kjempekupp.

Airbus A380 i LEGO-versjon. Flyet er i reell størrelse, mens folka er laga av fyrstikker og piperensarar og forstørra sjuhundre gonger. Det er alt i bakgrunnen óg.

Lyset på soverommet til George W. Bush blir slukka om lag klokka 21 kvar kveld. Då har han og kona lest nok i bøkene sine for dagen og startar å lade batteria for neste dag, ifølge informasjonsansvarleg kvinne i Det kvite hus. Til gjengjeld står han opp tidleg og trenar kvar dag. Ein gong hadde han frokost med kongen av Jordan klokka 07.15. Ein real spreking denne Bush.

Eg har ferie.

Den offisielle læringsutbyttedagen

2008-12-01T21:24:00.006+01:00

Denne i utgangspunktet deilige mandagen har nesten i sin heilskap dreid seg om dei to komande eksamenane mine i fysiologi og samfunnsvitenkapelege emner. Konsentrasjonen har i gjennomsnitt vore under einkvar kritikk. Læringsutbyttet har ofte ein tendens til å bevege seg proporsjonalt med konsentrasjonen. Dagen i dag har dessverre ikkje vore unntaket som bekreftar regelen.
Uansett har eg då inhalert litt kunnskap. Her er eit punktvis utval av det viktigaste:

Fysioterapi heiter sjukgymnastik på svensk
Ikkje tørk av svetten frå huda, då har han ingen funksjon
Ein av dei tre legane som starta opp utdanning av dei første sjukgymnastane i Noreg, het Halfdan Hopstock
Fysisk aktivitet er positivt for eit stabilt blodsukker
Kortisol, noradrenalin og adrenalin er tre av dei viktigaste stresshormona
Evnen til å svette er godt trenbar
Legestanden har aldri hatt særleg tru på fysioterapi
Det går i svært liten grad an å trene kroppen til å tåle låge temperaturar betre
Viss du kan velge kun eitt påkledningselement å ha på deg ute i minus 29 grader celsius, bør det vere sko

Sko.

Usosiale Kristin

2008-11-28T18:10:00.011+01:00

På veg heim frå Rosenborg - Valencia i går fekk onsdagens Dagens Næringsliv i hendene. Der hadde leiar i Unge Høgre, Henrik Asheim, skrive eit lettare kritisk lesarinnlegg med den sjarmerande overskrifta "Rødgrønt hykleri".

Asheim fortel om den veldige kritikken finansminister Kristin Halvorsen og resten av den raudgrønne gjengen kom med då DnB Nor sette opp renta med 0,3 prosentpoeng i staden for å sette ned slik sentrabanksjefen hadde gjort tidlegare. Det var både usosialt, ansvarslaust og mangel på innsats i den samla dugnaden mot finanskrisa. Og ikkje minst var det viktig for DnB Nor å hugse på at staten eig 1/3 av banken. Ikkje lenge etter dene kritikken blir renta sett ned med 0,5 prosentpoeng av DnB Nor.

Frå 1. januar 2009 set Statens Lånekasse for utdanning opp renta med 0,3 prosentpoeng, til 6,8. Statens Lånekasse for utdaninng - det må vel bety at staten har eit ord med i laget, kan hende er det staten som har alle orda som er med i laget. Og likevel blir renta sett opp altså. Skulle tru Kristin Halvorsen var like engasjert i denne renta som i DnB Nor si rente. Men, nei. Det er visst ikkje usosialt og ansvarslaust av staten å sette opp renta for studentar og tidlegare studentar. Samtidig gjekk Halvorsen ut forrige veke og oppfordra til shopping.

Eg synes det er rart at du, Kristin, som delte ut klemmar til alle i klassen då me besøkte Stortinget i 2000, gjer slike ukoselege ting. Du gjer det vanskeleg å ta den klemmen seriøst.

Kristin har gått over frå klemmar til high-five. Usosialt, spør du meg.

Jelsa - nær døden?

2008-11-17T18:49:00.032+01:00

Alle ivrige lesarar av Suldalsposten har den siste tida fått bakoversveis av dei sjokkerande nyhetene om Suldal kommune sin økonomiske slankekur. Sikre kjelder i kommunen seier det er tungt for innbyggjarane å gå frå kjemperik til berre rik. Jelsa, Rogalands mest idylliske perle, blir hardt skada av sparekniven. Rådmannen, eller kvinna som det vel strengt tatt er, er gira på å leggja ned både ungdomsskulen og aldersheimen. Mange vil måtta sjå seg om etter ny jobb, eller pendla til andre stader, eventuelt avstå frå jobbing. Og ungdomsskuleelevane må reisa til Sand for å læra seg renters rente og Haugtussa i genitiv.

Dei negative sidene er mange, det er det vel lite tvil om. Men det er kanskje ikkje så ille som ein del vil ha det til. Det kan også komma positive ting utav all ugreia. Om ein berre legg alle kjensler og sutring til sides og innser at det nok måtte gå slik uansett, er det fortsatt store potensial på Jelsa. Aldersheimen kan bli hotell og restaurant, folkehøgskule, konferansesenter, treningsstudio og leiligheter. Byggjer ein litt i høgda er det óg plass til eit lite kjøpesenter. Og der kan alle som vil få seg jobb.

Så det er vel berre å leggja hovuda i bløyt, flytta til Jelsa og snekra saman ei suksessbedrift utan like.

Jelsa e ikkje så halvgale om vinteren heller, det er bortimot idyllisk vil enkelte påstå. Det burde kanskje du óg.

Tips for suksess i livet

2008-11-11T21:08:00.007+01:00

Ta sykkelen til skulen eller jobb
Et sunt, gjerne økologisk om økonomien tillét det
Kjøp masse gode venner
Abonnér på intellektuelle aviser
Gå ikkje over bekken etter ved
Bruk ullsokkar på kaldt golv
Fjern mistenkelege svulstar
Investér i sparedusj
Bli gift med rik dama, eventuelt mann
Ta forhåndsreglar mot fotsopp i fellesgarderobar
Syng med den stemmen du har
Tenk miljø, bruk bilbelte
Ta deg ei bolle
Kritisér Åge Hareide
Parkér lovleg om du på død og liv må ha bil
Hold deg unna tynn is
Bruk tanntråd

Tippeligaen 2008 - eit punktum

2008-11-03T19:02:00.004+01:00

Forsøk på NRK P1/P2-oppsummering av Tippeligaavslutninga 2008:
(Les med Frode Grytten-stemme)

Så er han over. Tippeligasesongen 2008. På godt og på vondt er nok ein sesong ved vegs ende.

Det siste målet er skåra.
Den siste sklitaklinga er satt.
Den siste keepertabba er gjort.
Den siste pølsa med ketchup, sennep og sprøstekt løk er seld.
Sead Ramovic har hatt på seg verdas styggaste keeperdrakt for siste gong.
Det siste frisparket er skrudd i bue over muren og plassert i hjørnet av tribunefelt G.
VG og Dagbladet har sparka sin siste trenar.
Dei siste krampane er synkront i ferd med å slappe taket i John Pelu sine lår.
Dei siste potetene er henta opp frå Briskebymatta.
Martin Andresen har vore det stakkarslege offeret for siste gong.
For siste gong har Nils Johan Semb flørta med Alanzinho frå sin kommentatorposisjon.
Den siste kamelen er sveld.
Svein Erik Edvartsen har snudd regelboka opp-ned for siste gong.
Otto Ulseth har forstått seg på tippeligaforståsegpåarane for siste gong.
Det siste stolsetet er tomt.
Ballen er lagt død for denne gong.

Men utpå våren, når snøen flyg til Afrika, vil han stå opp att.

Då vil Martin Andresen vere både trenar, spelar, materialforvaltar, frisør, banemeister, pølsekokar og markedssjef i Vålerenga.
Morten Fevang vil atter ein gong vise at han faktisk er best i verda.
Lillestrøm legg inn bud på alle Startspelarar over femogtredve.
Roar Strand vil skrive nok ei eittårskontrakt.
Då vil Viking gå offensivt ut i media - minst semifinale i Champions League, utover det er alt bonus.
Brann vil trykke endå meir reklame på drakten.
Strømsgodset vil kjøpe ni avdanka utanlandsproffar.
Tromsø vil forsvare kvaliteten på kunstgraset sitt annakvar veke.
I Kristiansand vil stadion fyllast opp med tannregulering og stemmeskiftande salmesang.
Alle på Molde vil spare til langt hår, for så å fylle på med skjegg utover sesongen.
På Oslos beste vestkant kjøper dei nitten nye afrikanarar, dersom dei klarer lausrive seg frå rettssalen.
I Bodø snører Runar Berg skoa i sin åtteogtjuende sesong.
Kanhende vil safta atter koke i Sogndal.

Sei kva du vil, men ingenting er like deilig som norsk fotball.

Freitag und es ist gleich Gewinterheit nach Trondheim

2008-10-31T20:27:00.011+01:00

Oppskrift på kurrant fredag:

Stå opp altfor tidlig
Eta frokost med Vårt Land, Radio Norge og snøvér ute
Sjå gårsdagens "Hvordan gjør de det" i reprise på Discovery i 10-15 minutt
Sykla på over gjennomsnittet glatt veg til skulen
Frostskader i store deler av fjeset, føtter og halsregion
Fysioterapering et par-tre timars tid
Graut i kantina med Dagbladet fredag og sportsmagasinet
Lesing på lesesalen ein time eller sånn cirka. Smått sensasjonelt
Åstrands test x 3
3 skjever med skinka, speilegg og piffi til middag
MacGyver
4x4
3 skjever med skinka, speilegg og piffi skylt ned med julebrus til kveldsmat
Ungar som ringe på og mase om knask eller knep med utydelig uttalelse i jevnt over dårlige kostymer
Skru av så godt som alt lys for å sleppa at halloweenentusiastar ringer på
TV, kaffi og vaniljekjeks

Lår uten hud. Henta frå Gray's Anatomy.

Som saft for kropp og sjel

2008-10-27T22:22:00.003+01:00

Fredag kveld på NRK1

2008-10-13T23:39:00.010+02:00

I fredagens Grosvold på NRK1 snakka dei om viktigheten av alkohol i livet. Alkoholforskar Sverre Nesvåg kan ikkje forstå at folk kan klara seg uten alkohol, han hadde aldri klart et halvt år promillefri seier han. Han kallar seg sjølv avhengig av alkohol i betydning av at han ikkje veit korleis han skulle klart seg uten.

Christine Koht, ambassdør for Blå Kors, tar opp problematikken med at mange ungar kvar dag, og ikkje minst i helgene, får ødelagt oppveksta og foreldrene sine av alkoholisme og følgene av det. Medan ho fortel, bryt Anne Grosvold ho av og seier at alkoholen er komen for å bli i dette landet, at folk vil fortsette å drikke og at me alle med dette går julebordsesongen relativt oppløfta i møte.

Eg vil med dette gratulere Anne Grosvold og Sverre Nesvåg med deilige uttalelsar i beste sendetid.

Kast TVen i dass og gi lisenspengene til Blå Kors under innsamlingaksjonen på søndag.

Tromsø-OL i dass

2008-10-06T15:12:00.009+02:00

Idag bestemte idrettsstyret at Norges Idrettsforbund, NIF, ikkje kjem til å søke Staten om garanti for dei 28.6 mrd kronene eit Tromsø-OL i 2018 ville ha kosta. Altså blir det etter alle solemerker ikkje noko av søknaden til IOC om å få arrengere OL. Utan statsgarantien, må OL-komiteen arrangere svært mange basarar og loppemarked for å få råd til arrangementet.

Det er kanskje like greit at det ikkje blir noko av heile greiene. 28,6 milliard norske kroner kan vel bli brukt på meir fornuftig vis enn på ein bob-bane som blir brukt i ei veke. For eksempel 1,43 mill Grandiosa til bare 20 kroner ut veka på ICA. Egentlig har det vel vore ganske klart lenge at det ikkje kom til å bli ein offisiell OL-søknad. Idretten har sjølv vore negative jevnt over. Dei fleste vil heller at tippemidlene skal gå til finansiering av nye breddeanlegg og vaffeljern på klubbhuset rundt om i landet.

Samtidig hadde det vore fantastisk festlig med OL i Tromsø. Eg hadde lett tatt turen oppover og sett både aking, skiskyting og ishockey. Ifølge Esten O. Sæther i Dagbladet kan eg takke regjeringa (les!) for at det aldri vil skje. Iallfal ikkje i 2018.

Fredag kveld

2008-09-12T20:36:00.018+02:00

Tenkte det var på tida med ein ny post. Det er ingen tvil om at bloggen er av innholdsrik og interessant art, ettersom eg til stadighet får klager frå adm. dir. i internett om at aktiviteten her gjer at nettet regelmessig bryt saman. Idag har for eksempel vore ein studiedag ut av læreboka for ein seriøs, aktiv og lærelysten student, og det er nok resten av verda veldig interessert i å lesa om:

Dagen starta cirka kvart på ti. Eg sto opp, åt et par skjever med nugatti og drakk ekstra lett Tine melk. Deretter gjekk eg den lange vegen til Bunnpris for å henta et par usaklig tunge pakkar frå Komplett. På vegen tilbake var eg sikker på at armane revna av ein plass mellom albuen og håndleddet. Dette var ikkje tilfellet. Neste gong tar eg taxi. Viss eg har råd. Det har eg antakeligvis ikkje.

Etter trixing og fixing med mine nye komplett.no-effekter, tok eg med tid til seriøse studier i sofaen akkompagnert av ein kaffikopp eller ni. Idag var muskelen per se i søkelyset. Interessante greier, dette fysiologifaget. Faktisk ett av nesten ingen fag eg kan lesa av genuin interesse, bortimot som fritidssyssel og monososialt tiltak. Likevel er det viktig at det faglige ikkje tar overhånd, så etter ein kanskje litt for liten times tid måtte eg tvinga meg vekk frå bøkene og skru på TVen.

Dagens TV-tilbud vil neppe bli sett på som et vendepunkt i mediehistorien. Discovery fortalte dei fantastiske hemmelighetane bak armbåndsuret, vindmøllene i California som slit med insekter på rotorblada og joggeskoens utrulige reise gjennom joggeskofabrikken. Eurosport valgte å senda VM-kvalifiseringskampane i reprise for nittifemte gong og National Geographic presenterte nok ein flystyrt. Men for all del, bedre enn dressurridning i det minste.

Tradisjonen tru har Dagbladets fredagutgave óg blitt inhalert og reflektert over idag. I overkant interessant utgåve vil eg sei. Leste store deler av både Magasinet og Sportsmagasinet. Det er ikkje kvar dag. Ellers hadde eg til dels seriøse planar om ein sykkelekspedisjon idag for å sjekka ut ei skogs-/fjell-/grusveiløype som ser relativt deilig ut på kartet, men dei blei skrinlagt idet eg observerte at det var ein plass mellom full bris og stiv orkan ute. Ingenting er så kjipt som motvind på sykkelsetet ein solskinnsdag i september.

Dagen har blitt toppa med lett til moderat trommeslaging på elektrisk trommeslagingsutstyr. Målet er å holda takta i meir enn femten sekund innen utgangen av oktober med minst ei hand og ein fot. Alt utover det er bonus. Foreløpig ligg eg greit an i forhold til skjema. Kanskje litt bak, men håpar å få tatt igjen det meste i løpet av helga.

God natt.

Onsdag kveld

2008-09-03T19:13:00.005+02:00

Arrangement uttales arrangemang

Abonnement uttales abonnemang

Restaurant uttales restaurang

Koffer uttales ikkje Kent og Dent - Kang og Dang?

Verden er rar.

Oh yeah!

2008-08-10T18:52:00.009+02:00

OL 2008 i Beijing er i gong. Og så deilig som det er!

Endelig 100 meter ryggsvømming, leirdueskyting, 10 meter luftgevær, banesykling, turn, rytmisk sportsgymnastikk, trampoline, synkronstup, landhockey og kanoslalåm. Tidenes mulighet til å sjå alt det som aldri blir vist på TV. Eg vil anbefala leirdueskyting, tennis, sykkel og turn. I tillegg blir nok USA sine kampar i basketball ganske så spenstige. Iallfall viss dei fortsett som dei starta idag mot Kina.

NRK nett-tv slår på stortromma heile OL, og sender omtrent det som er å senda. I alt har dei sju kanalar tilgjengelege, så der er det berre å velga og vraka. Dei offisielle sidene er óg fantastiske, med ekstremt masse informasjon og statistikk.

Kina er på mange måtar eit land det er vanskeleg å like, men likevel, arrangera OL, det kan dei.

Verdilaus idrett?

2008-07-29T20:46:00.008+02:00

I Norges idrettsforbund, olympiske og paralympiske komité har som formål å gjennom idretten fremja idrettsglede, fellesskap, helse og ærlighet. Desse verdiane går også igjen i den olympiske ideen, og i internasjonal idrett generelt.

Likevel ser det ut som at når nivået begynner å bli høgt og det står meir og meir på spel, er det færre og færre som ser ut til å bry seg om verdiane. For eksempel i Tour de France. Kor er ærligheten hos Nevado, Beltran, Fofonov, Riccò og Piepoli? Alle desse blei tatt eller har innrømma doping i årets ritt. Det blir vel heller neppe sett som spesielt positivt for fellesskapet at enkelte syklistar på laget dopar seg. Dei ødelegg ikkje berre for seg sjølv, men óg for laget, sykkeslsporten og toppidretten. Ikkje minst fordi sponsorar blir skeptiske, pengane forsvinn og idretten får problemer. Faktisk ser det ut som doparane skadar idretten og dei som ikkje dopar seg, meir enn seg sjølv.

Men det er ikkje berre doping som er i ferd med å ødelegge idrettane. I kampen mellom Vetra Vilnius frå Litauen og Viking for to veker sidan, skårte Antoliy Ostappå direkteskudd etter at Viking sparka ut ballen til kast på grunn av skade. Slikt skal ikkje skje, og laget viste ingen anger etterpå. Spelaren som skårte sa "easy goal" og smilte til Thomas Myhre i Viking-målet. Etter kampen sa trenaren at det var eit uhell at ballen gjekk i mål, men litauiske BTV har kome med bilder frå ein tidlegare kamp der Antoliy Ostap prøver det samme mot Kaunas utan å lukkas.

Dessverre er det ikkje berre i toppidretten slike ting skjer, sjølv om det er der det som regel får størst konsekvensar. Under Dana Cup i sommar blei eit guttelag frå Tromsø angripe av det russiske laget Khimki under ein kamp. Dei russiske spelarane og støtteapparatet dengte laus på alt og alle som kom frå Tromsø. Ungar som låg skada på bakken blei sparka, og til og med småungar på 4 -5 år blei slått. Slike episodar har det vore fleire av i det siste, og det virkar som talet er aukande.

Sjølv om eg synes idrett fantastiske ting, begynner eg snart å bli lei. Det er ikkje mykje eg får igjen for å sjå eit sykkelritt der ein med nokså stor sikkerhet kan seie at mange juksar og er dopa. Det er heller ikkje kjekt å sjå ungar, eller vaksne for den del, som slåss på bana og bruker alle midlar for å vinne, utan respekt for motstandar, for så å ty til vald når det ikkje går veien.

Mange har mykje å lære av tennisens to beste på desse områda. I Wimbledon-finalen tidlegare i sommar, spelte Roger Federer og Rafael Nadal i fem timar om den enormt prestisjefylte seieren. Etter fem sett vann Nadal. Ein skulle då tru at Federer var verdas bitraste mann like etterpå, men alt han gjorde i intervjuet på centre court var å rose Nadal og gratulere han med seieren som ein ekte gentleman. På akkurat samme måte var Nadal mot Federer. Begge to med enorm respekt for kvarandre og idretten. Årets idrettsopplevelse for min del.

fredag kveld

2008-07-11T22:31:00.003+02:00

I det siste har eg funne ut at eg av og til manglar tankevirksomhet. Og då som regel i form av fortanke, tenking i forkant av hendingar i framtida. Fortenking er det lite snakk om nå til dags. Der har media ei sak å ta tak i. Men trass i dårleg mediadekning av temaet, har eg innsett at det kan vere greit å tenke framover i livet av og til. Eg ligg som oftast litt bakpå, i ettertanken, og berre flyt med nåtida. Og når eg ligg bakpå, går skia sine eigne vegar. Der snøen vil. Då blir framtida til nåtid utan at svinger. Men snøen er eg glad i, så dei spora har eg levd godt med.

Men ein gong tek vel snøen slutt. Iallfall nå som det er global oppvarming, seier Al Gore. Og han ser jo intellektuell ut. Antakeligvis har han god peiling på ski han som veit så mykje om snøsmelting. Han vil nok helst legge foredraga på hylla og krysse Grønland på ski før det er for seint. Men då kunne ikkje etterkomarana hans ha gjort det fordi det er ingen som lærer folket om global oppvarming. Så valget hans om å fortsette med foredrag viser at han er lite egoistisk og ein kanskje tilogmed ein sympatisk type.

Eg trur eg er nøgd med den metaforen eller kva det er med snøen. Ein gong må eg kanskje ta tak og tenke litt, sjå litt fram i tida, sjå for meg kor eg vil. Eller kanskje er ikkje det nødvendig. For eg stoler på han som oppfann snøen. Enkelte vil nok kveruele og seie at snøen ikkje er ei eiga oppfinning, at det berre er ei form vatnet inntar ved passande temperatur. Sant nok. Men eg trur ikkje det er tilfeldig at vatnet har desse eigenskapane.

Så eg vil nok ikkje sette i verk spesielle tiltak foreløpig. Iallfall ikkje nå i sommar. Det er trass alt ferie.

Sam Sparro - Black and Gold

2008-06-27T17:08:00.001+02:00

Uvanlig filosofisk tekst til å vere pop/disco/whatever.

Mitt EM-lag så langt

2008-06-21T10:32:00.010+02:00

Laget går ut i 4-1-3-2 med anker på midten, med mulighet for justering utover i kampen. Ingen korte cornerar er tillatt. Minimalt antal støttepasningar, maks gjennombruddshissighet og tempo i lengderetning.

Keeper: Artur Boruc, Polen og Celtic
Holdt Polen inne kampen mot Østerrike med vanvittige redningar. Uten hadde Polen vore et trist syn i EM, iallfall resultatmessig.

Høgreback: Jose Bosingwa, Portugal og Porto-spelar før EM , nå dessverre Chelsea
Vanvittig tempo. Knuste Philip Lahm i løpsduellane i kvartfinalen. Viktig offensivt for Portugal, med dobling og tripling på kant. God defensivt ein mot ein.

Høgre midtstoppar: Pepe, Portugal og Real Madrid
Tidenes spenst og bra tempo. Eksemplarisk i duellspelet og unormalt god å lese spelet og bryte i front av treige spissar. Rolig med ball og god offensivt, både med og uten ball. Like god i EM som Canavaro i forrige VM, altså den beste forsvararen i heile mesterskapet.

Venstre midtstoppar: Tomas Ujfalusi, Tsjekkia og Fiorentina
Esktremt god i duellar og posisjonering. Umulig å dytte vekke denne fyren uten bruk av motorisert fartøy. Deler prisen for beste bart i EM med kollega Marek Jankulovski.

Venstreback: Joan Capdevilla, Spania og Villarreal
Solid både offensivt som defensivt. Alltid med i angrep, samtidig som han er tilbake i forsvar når det trengs, i motsetning til Sergio mr. Lazy Ramos på motsatt back. I beinhard konkurranse om plassen først og fremst med Gio, men óg Zambrotta, Lahm og Jankulovski.

Anker og kaptein: Marcos Senna, Spania og Villarreal
Spring ustoppelig, presise pasningar, deilig plasseringsevne, smarte valg og viktig hjelp foran stopparane. I første omgang mot Russland traff han på 24 av 24 pasningar. Ikkje verst.

Høgre midtbane: Franck Ribéry, Frankrike og Bayern München
Den klart beste spelaren på det ellers tafatte og kjipe Frankrike. Ufattelig kvikk i føttene, umulig å ta frå ballen, god taktisk og bra innlegg. Beinsolid heilt til han blei skada. I

Sentral midtbane og playmaker: Xavi, Spania og Barcelona
Kamp om denne posisjonen med Deco, Modric, van der Vaart, Ballack, Pirlo og Fabregas. Vanvittig blikk og pasningsfot. Ser åpningar som knapt er synlige i perfekt TV-vinkel. Er saman med Fabregas den som spring mest på Spania. God ein mot ein både offensivt og defensivt. Kanskje den beste ballspelaren i mesterskapet.

Venstre midtbane: Wesley Sneijder, Nederland og Real Madrid
Etter mi meining den beste på Nederland så langt. I kombinasjon med Xavi, ville ein kamp med dette laget blitt ei oppvising i ein-touch-fotball og ustoppelige løp både offensivt og defensivt. Har to solide pasnings- og skuddføtter. Livsfarlig på frispark og rundt 16-meteren.

Høgre spiss: Ruud van Nistelrooy, Nederland og Real Madrid
Har overraska stort i EM, spesielt på grunn av fråveret av filming. Og når denne karen prøver å spele ærleg, er han ekstremt god, spesielt på posisjonering, bevegelse og tilrettelegging. Har vore vikig for nederland.

Venstre spiss: David Villa, Spania og Valencia
Hat-trick i åpningskampen mot Russland. Rask, teknisk, smart og bra skuddfot. Kan skape ting heilt på eiga hand. Farlig i bakrom, samtidig som han kan møte og vende opp. Har nok skrudd markedsprisen på seg sjølv i véret i løpet av mesterskapet.

Trenar: Egil Drillo Olsen

Benken:
Petr Cech, Tsjekkia og Chelsea
Josip Simunic, Kroatia og Hertha Berlin
Giovani van Bronckhorst, Nederland og Feyenoord
Andrea Pirlo, Italia og AC Milan
Andrej Arsjavin, Russland og Zenit St. Petersburg
Andres Iniesta, Spania og Barcelona
Lukas Podolski, Tyskland og Bayern München
Fernando Torres, Spania og Liverpool

Det var det...

2008-06-13T13:30:00.003+02:00

Mitt liv i Volda er nå historie. For denne gong.
Et fint år.
Passe rolig studie, passe rolig plass og mycket roliga människor.

Utvalgte høydepunkt frå året:

KRIK-turen til Stranda
TV 2 Sport sine bidrag
Volda - Langevåg. 3. divisjon. Volda snur kampen frå 0-1 til 2-1. Magisk.
Ørsta - Stranda. Toppkamp i 4. divisjon.
Hødd - Odd. 1-2. Vanskelig å høyre forskjell på navna viss du seier dei høgt og fort. Det satte sitt preg på tribunelivet. Hødd hadde absolutt fortjent poeng.
Eidskyrkja, herlig skifjell, to gonger på tre dagar.
To veker på Bjorli, ei i bakke og ei med Spenningskurs.
Billige sveler
KRIK-cupar i Molde og Ålesund
Eksamensburger på Statoil
Første tur gjennom Eiksundsambandet
Dolmio-middagar. Ekstrem påkjenning for magesekk.
16. mai-kamp i Molde. Molde - Viking. 2 - 3.
Hoppedag på Standaleidet
Pudder på Bondalseidet

3 dagar igjen...

2008-06-04T22:15:00.002+02:00

Trongt om plassen i ekteskapet?

2008-06-02T22:47:00.008+02:00

VL.no skriv i kveld at LLH, Landsforeningen for lesbiske og homofile, på landsmøtet i helga skal vedta eit program som skal gå for at fleire enn to kan ha felles ansvar for ein unge. Dei vil ha ei norsk lovgjeving som gir rom for dette.

Det kjem ikkje akkurat som ein stor overraskelse nå som dei ser det som sikkert at forslaget om ny ekteskapslov skal gå gjennom i Stortinget 11. juni. Forsåvidt ser eg logikken i det. Dersom ekteskapet ikkje lenger skal vere det Bibelen seier at det er, eit forhold mellom ein mann og ei kvinne til livet skiljer dei, kan det vere kva som helst.

Då har det ikkje lenger grunn i noko og ingen retningslinjer utanom dei Stortinget synes er fine å ha. Ekteskapet kan då like gjerne vere mellom sju menn og ni kvinner. Eller mellom ein mann og motorsykkelen hans. Så lenge dei er glade i kvarandre.

La oss be om at dette aldri skjer.

Berre trening?

2008-05-27T12:17:00.005+02:00

Det norske herrelandslaget i fotball har i år spelt to kampar:

6. februar, Wales - Norge: 3 - 0

26. mars, Montenegro - Norge: 3 - 1

Begge kampane var smertefulle å sjå på for dei av oss som ønsker at Norge skal vinne kampar. Sepelarane virka totalt inkompetente og uinteressert, med kaptein Martin Andresen som ein foregangsmann på dét området. Entusiasmen var stort sett lik null, med amatørfeil og feilpasningar som ein sjeldan ser på nivå over bedriftsfotball.

Etter begge kampane blei det sjølvsagt stor ståhei i media. Alt var elendig og grått og trist. Men det virka ikkjo som spelarane tok det så tungt. Mi oppfatting er iallfall at dei avfeide resultata og sa at det berre var trening, og at alt ville bli bedre i kamp om poeng. Dersom dei er så sløve kvar dag på trening, vil dei aldri bli bedre enn det dei viste i desse kampane. Det er jo ein kjent sak at det ein gjer på trening, er det ein kan gjere i kamp. Ein kan ikkje forvente å treffe på alle pasningar i ein kamp om poeng når ein ikkje gjer det ellers. Det er dei samme skoa, ballane og spelarane, og alt skulle derfor bli det samme.

Idag skriv Esten O. Sæther ein kommentar i Dagbladet der han skriv om kor lite resultata har å seie treningskampane og at Åge Hareide alltid får det som han vil uansett når det gjeld, fordi han endrar spelet i viktige kampar slik at det fungerer. Er det ikkje ein idé å snart begynne å trene på det spelet han har tenkt å bruke når det gjeld óg i treningskampar, slik at spelarane kan ta kampane litt seriøst og kanskje gidde å prøve korleis det er å prestere på trening?

Forhåpentlig tar Hareiede dei verste spelarane frå forrige kamp av banen og slepp til unge spelarar som har lyst å vise seg fram. Ein start kan vere å ta av Martin Andresen, Morten Gamst Pedersen og Håkon Opdal og sleppe til Vadim Demidov, Tarik Elyounoussi og Rune Almenning Jarstein.

Idioti

2008-05-24T00:49:00.004+02:00

Det var ein gong ein kar som satt oppe til seint på natt og såg lågkvalitetsfjernsyn berre fordi han hadde fri neste dag. Dette gjorde han i staden for å sove og våkne opp utkvilt og opplagt til å lese eksamensrelatert litteratur neste morgon.

Makan til dust.

Ingen grenser?

2008-05-20T15:23:00.003+02:00

Dagbladet-sporten skriv idag ein artikkel om Thorstein Helstad som ikkje synes 11 millionar kroner over 3 år er nok. Den siste tida har det vore fleire saker med fotballspelarar i Norge som har krevd enorme penger for å spele middelmådig fotball i Tippeligaen. Alanzinho i Stabæk er kanskje den som har mest grun til å be om mykje pengar, dersom ein tek ferdighetene hans med i reknestykket.

Men at spelarar som Per Ciljan Skjelbred, Alexander Tettey og Thorstein Helstad skal ha fleire millionar kroner i året, er latterlig. Sjøl om lønnsnivået lenge har vore ekstremt høgt innen fotball både i Norge og utlandet, er det verste eg ser når fotballspelarar avslår kontraktstilbud på fleire million i året. Trur dei at dei gjer ein så viktig jobb? Samanlikna med for eksempel legar, lærarar, postmenn og bønder gjer dei ein utruleg lite samfunnsnyttig jobb. Dei burde vere glade dei fekk leike i arbeidstida i staden for å gjere noko fornuftig.

Eg klarer ikkje forstå at spelarane har samvittighet og mot til å kreve meir pengar heile tida. Har dei sett utanriksnyhetene i det siste?

Katastrofe

2008-05-13T14:29:00.013+02:00

katastro`fe m1 (gr 'vendepunkt')
1	omfattende ulykke, ulykkelig hending, sammenbrudd flyk-, naturk-
2	avgjørende vending i et drama

Ein katastrofe blir som oftast tolka slik den første forklaringa seier, altså ei svær ulukke med fatale konsekvensar. Tsunamien i 2004 er eit eksempel på naturkatastrofe i ordet si rette tyding.

I norske media har me fått presentert fleire katastrofar den siste tida:

Riccardo Ricco velta i gårsdagens Giro d'Italia-etappe så han fekk vondt i den eine handa, og Dag Erik Pedersen var raskt ute med å konstatere at dette var ei katastrofe

Presidenten i ishockeyforbundet uttalte at det er ei skam og ei katastrofe at Norge berre har 40 ishallar

I Hammerfest har planane om bygging av Arktisk kultursenter i sentrum, blitt omtala som ei katastrofe viss dei blir gjennomført. Ikkje rart det, når bygget vil innehalde både hotell og butikkar.

Dei siste to vekene har det vore to voldsomme hendingar i verda som passar inn under den første tolkinga av katastrofe:

Syklonen Nargis har herja i Burma og tatt livet av ti tusenar. Militærjuntaen har først idag slept inn hjelpemannskap i større tal.

Det kraftige jordskjelvet med sentrum i den kinesiske provinsen Sichuan der 1/3 av all risen i landet blir produsert som óg har tatt livet av fleire tusen.

Desse to hendingane er verkelege katastrofer, med enorme konsekvensar, med dødstal som stig kontinuerleg.

Det er synd at mediedekkinga av dei to sistnemnde katastrofene til dels overskuggar skandalen med ishockeybanar, den vonde handa til Ricco og dei grusomme planane i Hammerfest.

På tide

2008-05-11T15:08:00.001+02:00

Tenkte det var på sin plass med ei oppdatering.

Så var det slutt...

2008-04-30T00:41:00.015+02:00

I kveld var det slutt for Barcelona i Champions League 2008 etter ein thriller av ein kamp i Manchester. Sjelden blir det spelt så god fotball av to lag på ein og samme bane. Tempoet var heilt enormt kampen gjennom, og ferdighetene utvilsomt i verdenstoppen.

Men dessverre spelte Paul Scholes for feil lag i kveld, og satte ein ein hylar etter fjorten minutt. Fint mål visstnok. Eg klarte ikkje heilt å sjå skjønnheten gjennom Barca-brillene mine i kveld, men hadde nok sagt det samme om det var ein med lyseblå drakt som hadde pølseskrudd ballen opp i lengste hjørne.

Barcelona spelte definitivt ein av sine bedre kampar denne sesongen. Heimekampen forrige veke var nok hakket bedre, men til å vere på Old Trafford, var det imponerande. Midtbanen, spesielt Touré, var god og ballsikker. Forsvaret klarte seg óg bra, men blei litt stressa ved høgt press, spesielt Milito. Men det blir ikkje mål i forsvar og på midtbanen.

Heilt framme er der det som så mange gonger tidligare denne sesongen manglar litt. Det er den siste touchen som blir litt for dårlig, eit løp som aldri kom, og ein hovudsterk spelar som aldri fekk innlegg. Messi er fantastisk god i sine raid innover i bana, men det hjelper fint lite når målet fortsatt er tjueseks meter vekke. Det blir for liten bevegelse og variasjon på topp. Marginane for små.

Det positive er at Barcelona pressar Manchester United bakover på banen i løpet av kampen. Småspelet og løpsmønsteret på midtbanen fungerer som vanleg bra, takka vere fantastiske ballspelarar og kloke hovud i Xavi, Deco, Touré, Iniesta, Messi og Eto'o. Dei har ballen klart mest igjen og spelar sitt eige spel på bortebane mot Manchester United. Det er det ikkje mange som er i stand til.

Men om semifinale i Champions League og stort ballinnehav er nok til at Frank Rijkaard får beholde jobben, er høgst usikkert. Eg tippar han må gå etter sesongen. Det ligg an til tredjeplass i ligaen og semifinale både i Champions League og Copa del Rey. Eg tvilar på at dei resultata er gode nok for eit kravstort styre som har brukt mykje pengar og tolmod på Rijkaard.

Sjølv er eg usikker om eg vil ha ny trenar. Eg trur Rijkaard kan få det til bedre enn i år, spesielt om han får dreisen på taktikken dei siste tjue metrane. Samtidig kan det vere bra med nye idéar og syn på spelet. Det blir uansette spennande å sjå.

Sunnmøre

2008-04-27T12:28:00.001+02:00

OL 2008

2008-04-16T00:51:00.026+02:00

OL 2008 skal som sikkert dei fleste har fått med seg gå av stabelen i Beijing, hovudstaden i Kina. Det skal bli herlige tider. Spesiel fordi OL gir muligheten til å sjå mange idrettar som ellers ikkje er så veldig i vinden. For eksempel leirdueskyting, roing, turn og stup. Interessa er enorm, verda over. Viasat og NRK har inngått eit samarbeid om å sende 24 timar i døgnet på SportN/NRK2 medan leikane pågår.

Det at interessa er så enorm, gjer også OL til ein attraktiv arena å komme med sine synspunkt på ymse saker. Dette ser ein allerede nå, før leikane er i gong, når fakkelstafetten stadig blir ramma av demonstrasjonar og oppstyr. Målet til demonstrantane er å få fram si misnøye med Kina si behandling av tibetanarane. Det er altså ein politisk bodskap. Men er det rett å blande idrett og politikk, og utnytte idretten til å fremje ei politisk sak?

Det har blitt gjort før. Kanskje mest kjend er den stille protesta mot rasisme i OL 1968, der amerikanarane Tommie Smith og John Carlos stod på seierspallen med bøyd hovud og ein knytta neve med svart hanske løfta opp. Begge blei utvist frå OL og frå landslaget, men protesta lever fortsatt.

Sjølv om bodskapen når fram, kan ein spørre om idretten er den rette arenaen for å drive politisk kampanje. Den Olympiske Komiteen er ikkje begeistra. Kampen mot doping er for dei viktigare enn kampen for eit fritt Tibet. Det betyr ikkje at dei ikkje bryr seg om det som skjer. Det betyr at dei vil ha eit OL der idretten og dei verdiane OL bygger på, står i sentrum. Og det betyr at dei meiner det finst andre arenaer for politikk enn idretten.

Sjølv klarer eg ikkje bestemme meg heilt kva eller kven eg vil støtte. Det er heilt klart at Kina er ute og køyrer med det dei gjer i Tibet. Og det er viktig å gjere verda oppmerksom på det som skjer. Men om den beste måten å få bukt med problemet er å skape opptøyer og problem for OL-arrangørane, er eg meir i tvil om. Det er trass alt ikkje Den Olympiske Komité og leiarane for OL 2008 som bestemmer Kina sin politikk. Likevel vil det vere vanskeleg å undertrykke ytringsfridomen og late som om alt er på G.

Vår?

2008-04-15T13:06:00.006+02:00

Når komme egentlig denne våren?
Idag våkna eg igjen til snø ute. Fint med snø i fjellet, men her? Takk, men ellers takk. Kanskje ein annan gong.

Apropos vår. Vår Staude i TV2. Nyhetskvinne og innehavar av et tricky navn.

vår =
1	i dagligtale: årstid som danner overgangen fra vinter til sommer og oftest omfatter månedene mars, april og mai sen, tidlig v- / om v-en / i v- el. i v-es denne våren, sist vår / i fjor v- / til v-en / lengte etter v-en / det gikk både vinter og v- svært lang tid
2	astron: tiden fra vårjevndøgn til sommersolverv
3	i meteorologi: tidsrom da middeltemperaturen ligger mellom 0 °C og 10 °C

staude = flerårig (pryd)plante

Nettdebatt på 1-2-3

2008-04-06T00:22:00.007+02:00

Uskrevne kriterier for å komma med kommentarar på artiklar på til dømes Dagbladet.no:

Catchy tittel, helst negativ eller ironisk. Døme: "Dagbladet er teite", "Journalisten må ha IQ på 30", "Ordentlig journalist-talent dette her ja"

Finn et tøft navn å underskrive med. Rim, negativitet og ordspill er bra. Døme: "Jon Kanon", "Blabladet-entusiast", "HarkjøptDagbladetforsistegang Halvorsen"

Negativt lada førstesetning. Husk mellomkraftige uttrykk. Understrek med minst to utropstegn. Døme: "Jeg trodde jeg hadde lest min verste artikkel, men der tok jeg sannelig suse meg feil!!", "At det går an å være så inn i svelgen dumme som Dagbladet skal søren fiske ikke gå an!!!!"

Påpeik skrivefeil hjå journalist andre debattantar. Døme: "Lær deg alfabetet før du skriver din pølse", "Seriøst, kan du dobbelkonsonant? Taper!!!", "Jeg hater folk som deler ord feil. Har lyst å slå dem rett ned. Dust!!!! Manchester United ruuuler!!!"

Bygg opp negativiteten. Etter kvart, bli usakleg og superironisk. Døme: "En elg skriver bedre enn deg!!!", "Kjempebra jobba!!", "Nå fikk jeg lyst til å kjøpe Dagbladet hver dag resten av livet bare for å være en del av denne deilige skrivekunstens verden!!! Du er flink!!"

Følg desse råda og du blir kongen eller dronninga av nettdebatt.

Kunst

2008-03-28T15:53:00.003+01:00

Lenge har eg gått og trudd at eg ikkje har skjønt meg på moderne kunst. Har aldri forstått krussedullane og malingsflekkane på veggen. "Ah, stilig. Dette er verdt minst ein million. Sikkert to, og kanskje tre.", seie dei som har peiling når dei får auge på et bilde av ingenting. Eg ville betalt meir for et blankt ark som eg kunne brukt enn et som var fylt med allslags tjafs.

Men er dette egentlig moderne kunst? Folk har vel laga mislykka bilder lenger enn det har blitt laga vellykka bilder? Som lekmann og uvitande vil eg iallfall tru det. Kvart einaste bilde eg har prøvd å mala eller tegna har blitt moderne, av den enkle grunn at motivet er svært abstrakt og ubestemmelig. Antakeligvis tar eg feil og kjem til å bli hengt ut og trakassert på alle moderne kunst-forum på nettet. Bloggen min blir som alle veit lest av tusenvis moderne kunst-entusiastar verda over.

Nydelig, moderne kunst. Kunstnaren må ha ein lang utdannelse bak seg og ikkje minst et ufattelig talent for å laga et så fantastisk og unikt bilde.

Heldigvis finst det kunstformer som tiltalar meg meir enn desse moderne greiene. Egentlig er vel mange kunstformer nokså moderne, men sånn eg har oppfatta det, og det er sikkert heilt borti natta feil, så er abstrakt og uforståelig kunst det som oftast blir kalla moderne kunst. Uansett kva som er rett kunstterminologi, vil eg påstå at mange fotografar driv med litt meir imponerande og givande kunst enn kunstnaren bak bildet ovanfor. Blant andre Steve Bloom. Steve Bloom er ein kar som har gitt ut fleire bøker med fotografi han har tatt. Bøkene har som regel eit tema som bildene inni held seg innanfor. Dei ulike temaa som han tek bilder av er i seg sjølv ikkje så nyskapande, men bildene er.

Endelig

2008-03-24T17:32:00.005+01:00

Til helga brakar det laus. Tippeligaen 2008. Viking - Strømsgodset, søndag 18.00. Magisk.

Påske

2008-03-20T23:38:00.003+01:00

Påsken er blitt altfor alvorlig. Påskeharen får ikkje den oppmerksomheten han fortener. Kvikk-lunsjen og appelsinene likeså. Det er jo tross alt på grunn av dei me har påsken. Alt dette snakket om at påsken er så mykje meir enn påskefjell, sol og rødt klister, er til å få utslett av. Kvifor kan me ikkje berre fokusere på påskeharen og venene hans? Så kan heller Jesus og kompani vente til neste søndag.

Det er skandaløst at ein kar som levde for to tusen år sidan skal ha innverknad på sendeskjemaet på TV, halde butikkane stengt, sørge for at kollektivtrafikken har lørdags- og søndagsruter i hytt og pine påsken igjennom og at det er VM i agurknyheter i avisene påskafta. Sjølvsagt skal me ha feriedagar og fri for å koble av frå køen på E6 og konsentrere oss om påskekrimmen, men at me då skal bli forstyrra mas om Gud og sånn, det blir heilt feil. Mange kryssord har blitt liggande uløyste på grunn av slike forstyrringar.

Det beste hadde kanskje vore om Jesus fekk tildelt tidsrommet før påskemorgen. Alle søv då likevel. Då hadde me slept unna dette tjaset, samtidig som me kunne hatt fullt fokus dagen gjennom på å innhalere påskefjelluft og bli maksimalt solbrent utan forstyrrande element. Er me heldige, går kanskje sudokuen opp óg. At Jesus døydde på korset for at me skulle få evig liv, kjem då sjølvsagt tidligast i andre rekke. Det står tross alt ingen lovnader om marsipan og påskeegg i Bibelen.

Er dette den gjennomsnittlige tankegangen til ein nordmann om påsken? Det kan nesten virke sånn.

God påske!

Podcast

2008-03-07T20:43:00.001+01:00

Eg har det siste halvåret oppdaga det deilige konseptet podcast. Podcast fins i utallige utgaver, gjerne som opptak, gjerne redigerte og forkorta, av ymse ting og tang som radio- og TV-program. Det er spesielt innen desse to sjangrane at eg har forsynt meg og tatt del i podcastens univers. Den store fordelen er at podcasten i motsetning til TV og radio kan startas og stoppas akkurat når det passar meg som best. Eg slepp å ta hensyn til upraktiske sendeskjema og denslags. Muligheten for å ha et liv utenom TV- og radiosendeskjema er altså til stades. Makan til frihet.

Mine favorittpodcastar som eg bruker mest og kan anbefala på det varmaste er som følger, i tilfeldig rekkefølge:

FK Sport
FK Fotball
60 Minutes

Mitt neste prosjekt er podcastane på www.bethinking.org, som visst skal vere av høg kvalitet, reint innhaldsmessig.
Eg inviterer deg herved til ei reise i podcastens underfulle verd. Smør niste og spenn sikkerhetsselen.

Årets MacGyver-opplevelse

2008-02-29T11:59:00.014+01:00

Oppgåve: Etter et par tryn på ski med din trufaste mobiltelefon i frontlommen, har din kjære k500 (?) mista funksjonar som joystick og halvparten av tastene. Den nye, eventuelt mamma sin gamle, telefonen har ingen nummer, og SIM-kortet ditt har heller ingen nummer. Telefonen er ute av stand til å kopiere med noverande funksjonalirtet. Det er kveld, og du kan bare bruke ting som er på rommet til å kopiere over nummer. Kva gjer du?

Forslag: Start med å fjerne dekselet på telefonen, gjerne uforsiktig. Fortsett med å løsne skjermen frå resten av telefonen, så den dinglar i ei slags ledningsremsepapirgreie. Finn ein liten antenneledning frå ein klokkeradio og kortslutt diverse ting inne i mobilkroppen. Gnister er positiv og vitnar om fortsatt liv i telefonen. Riv av plastikktingen oppå tastene, og bruk ein ledning til å taste med. Dette ville antakeleg også MacGyver ha gjort. Ta ein Leatherman og klem det du kan på joystikkobjektet. Dette vil resultere i at manglande funksjonalitet kjem tilbake. Bruk Leathermanen til å slå og klemme på joysticktingen til du har fått valgt den tingen du vil. Bruk deretter ledningen til å kortslutte velg-knappen på "Kopiera alla till SIM" evt. "Kopier alle til SIM" dersom du har telefonen på norsk. Og voilá, nummer kopiert. Metoden kan føre til at du riv av ting som ikkje bør rivast av. Som for eksempel av/på-knapp. Då er det bare å ta ut batteriet. Null stress. Som ein liten aperitiff kan vibreringstingen tas ut og koplast rett på batteriet. La deg fascinere av at den miksoskopiske tingen kan få ein heil telefon til å riste.

Men ka med neste år?

2008-02-17T20:14:00.005+01:00

Kvart år er det det samme stresset; kva skal skje til hausten? Siden eg er verdens dårligaste til å bestemma meg, har eg alltid utsatt valget lengst mulig. I håp om at det skal forsvinna, kanskje. Ikkje neste år, men valget. Det hadde kanskje vore ein idé å la andre avgjer. For eg har tydeligvis ikkje evnen til å bestemma meg i god tid. Antakeligvis skjer det samme i år som alle år. Dagen før fristen sitt eg og stressar livet av meg for å finna ut kva eg skal bruka livet mitt på det neste året, med intense bønner og desperat tolking av teikn i tida.

Kanskje det er til det beste å gjer det slik? Eg har egentlig ikkje angra på valga etter Framnes så langt. Rauma var veldig bra, Volda likeså i år. Likevel har eg et håp om at min bestemmelsesevne skal få seg ein oppkvikkar. Det blir litt upraktisk i lengden å bestemma seg i siste liten heile tida. Unødvendig stress. Ein av mine verste fiendar er unødvendig stress. Det kjem ofte i veien for andre ting. Som fotball på TV, søvn og slækking. Så målet må vel nesten bli å avgjer det så fort som mulig. Helst nå. Eller neste veka. Eller før påske. Eller sommarferien. Eller 5 sekund før fristen.

Status

2008-02-11T14:48:00.000+01:00

Oppdatering på status i Volda:

Digg KRIK-tur til Stranda i helga. Sol, sløsjsnø og spenstige folk = bra tur.
Sol ute
Snø i fjellet
Skiskytter-VM på TV
Altfor masse undervisning denne veka
Heimelagt pizza i kveld

Dagens anbefaling

2008-02-01T11:47:00.000+01:00

Har du problemer med å fylle opp alle dine fritidsminutter? Har du eventuelt lyst til å bruke studieminutter til andre ting? Viss ja, har eg et varmt tips. Lat meg presentere www.gruble.net . På denne deilige vevsida kan du utvikle dine skills innen mange områder. Svært godt egna om du driv med opptrening til quiz eller denslags. Mitt favorittområde her inne er geografiavdelingen, der plassering av verdens land og statar i USA er ein skjult diamant. Kan og anbefala quizen om Home and Away og Seventh Heaven, begge to meget bra. Kom gjerne med tips om andre skjulte deiligheter på denne sida.

Hva skal vi med stjerner nå?

2008-01-18T23:35:00.000+01:00

Bøker er ein fin oppfinnelse. Spesielt dei bøkene som tar meg inn i handlingen og lar meg bli ein del av det som skjer. Det er rett og slett fantastisk. La meg fortella deg om ei bok som i løpet av ein dag med lesing i juleferien har forsterka denne oppfattelsen min.

Forfattarane er prest Per Arne Dahl og fotballtrenar Espen Olafsen og boka heter "Hva skal vi med stjerner nå?". Boka tar for seg det som skjedde når tsunamien som ramma blant anna Thailand og Khao Lak der Espen Olafsen og familien hans var på ferie andre juledag 2004. Familien på fire som reiste ned til Thailand for å feire jul ilag, blei til familien på to som reiste tilbake. Pappa Espen og son Balder overlevde, mamma Elfrid og dotter Frøya er døde.

Historia om det som skjedde i dei fatale minutta, blir fortalt av både Espen og Balder, og er ekstremt sterke. Heile tida såg eg for meg det som skjedde mens eg leste. Espen fortel at han haldt dottera si så hardt han kunne i armane sine i det den andre bølga slo inn gjennom vindua i huset dei var. Han brukte alle krefter som var å finne i kroppen, men likevel klarte han ikkje å halde taket. Frøya på fem år havna i det ville vatnet, overlatt til seg sjøl. Og døde. Han snakker om koss han har skulda seg sjøl for at Frøya er død. Koss kunne han sleppe taket? Han fortel også om då han blei dratt med av straumen oppover land etter at huset kollapsa. Plutseleg såg han Elfrid rett i augene. Så blei ho borte. For alltid. Måten han fortel historia på, er full av kjærlighet og gjennomvåt av tårer og savn.

Balder redda sitt eige liv ved å flyte på to dører ut av huset og der straumen førte han. Åtte år var han. Likevel klarte han å tenkte såpass klart og ikkje få panikk. Heile tida tenkte han at "dette skal jeg klare" og henta ut kreftene til å halde seg fast på dørene. Åtte år og eit fantastisk forbilde.

I boka fortel både Per Arne, som var prest i Lyn der Espen jobba, Espen og Balder om korleis tida etterpå har vore. Om livet som tok slutt i tsunamien, om det nye livet som har starta etterpå. Koss dei har bearbeida det som skjedde. Koss sorga har fått lov til å vere der, samtidig som at livet har måtta gå vidare. Alt er skrive på ein utruleg tiltalande måte, og fekk meg til å tenke heile tida. På koss ting kan skje så fort. Plutseleg er alt snudd opp ned og sorga utan ende. Men også det å besvisst fokusere konstruktivt og positivt. Koss Gud i alt dette

Det skjer sjelden at eg les så veldig intenst til vanlig, men denne boka var umulig å legga frå seg for eg var ferdig. Dette er ei av dei aller beste og sterkaste bøkene eg har lest. Så er du på jakt etter ei bok som får deg til å tenke og sjå ting i perspektvi, er mi anbefaling "Hva skal vi med stjerne nå?".

Årskavalkade - tredje kvartal

2008-01-10T14:49:00.000+01:00

Juli
Nokså rolig og nice måned dette. Høydepunktet utenom kaffipausane på jobb var nok Skjærgårds, som utvilsomt var ein behagelig og deilig opplevelse. Den ubeskrivelig gode hamburgeren som var å få kjøpt på festivalområdet satte på ingen måte nokon dempar på opplevelsen. På sportsfronten var sjølsagt Tour de France heilt fantastisk. Sjøl om det egentlig begynne å bli litt kjipt med så masse dop og bajs. Neste år har eg Thor Hushovd som sammenlagtfavoritt.

August
Slutten på ferien gjekk som vanlig med til talentlaus jobbing i kommunen og nervøsitet før flytting til ny plass. I midten av måneden gjekk turen oppover mot Volda. Dessverre med mindre hell enn gjennomsnittet for ein tur av dette slaget. Hovedfaktoren i denne fråverande suksessen var mest sannsynlig ein bil som ikkje heilt holdt mål, i kombinasjon med mekanikerar med seriøsitetsproblem. Dette førte til at eg gjekk glipp av rektors antakeligvis fantastiske åpningstale på skulen. Eg har fortsatt søvnproblem på grunn av dette tapet.

September
September blei den store turmåneden, med klasstur, KRIK-tur og VOKS-tur. Og på tur er det ekstremt viktig å gjer det behagelig for seg sjøl. Dette er deilig illustrert på bildet nedanfor. Jada, ikkje verst det. Livet i Volda begynte óg for alvor, og det er jommen ikkje verst. September var óg måneden eg fant ut at kroppsøvingsstudiet var deilig og slapt. Denne oppfatninga har endra seg.

Årskavalkade - andre kvartal

2007-12-29T14:43:00.000+01:00

April
Denne måneden står fram som ein av dette kvartalets aller beste. Sterke ord, men det er faktisk nokså sant. April begynte med påske og ski. Fett nok. Rett etter ferien kom likevel høydepunktet. Eg fekk nemlig bli med til sjølvaste Barcelona med den freshe fotballklassen på Rauma. Og i Barcelona ligg Camp Nou, FC Barcelona sin deilige heimebane. Her var altså eg. Barcelona - Mallorca 1-0. Saviola i det 89. minutt. Men for ein stadion. Kapasiteten er på 98 000. Ikkje verst. Om ikkje det var nok, fekk eg og trena fotball på ekte naturlig naturgras heile veka. Fantastisk deilig.

Mai
12. mai 207 var det slutt på Rauma. Ein meget trist og lei dag. Men det måtte ta slutt ein gong, og året var ein stor suksess. Har ikkje angra på at eg tok stippejobben. Ellers gjekk resten av mai med til å jobba i min fantastiske kommune, Suldal. Ingenting er som litt plenklypping hyppig avbrutt av drøye kaffipausar. Debuterte óg på SFO. Det vil neppe gjenta seg.

Juni
Juni fortsatte i slutten av mai sine fotspor, med jobbing i Suldal kommune. Det var faktisk ikkje så verst. Antakelig fordi eg sjøl bestemte kva eg skulle gjer i kanskje vel stor grad. Arbeidstidene var herlig fleksible. Høydepunktet i juni var utvilsomt sandvolley-turneringa i Stavanger som eg besøkte i lag med min makker i 2009, Kristian. Her lærte me nye trix og er nå svært godt rusta foran 2009-sesongen. På bildet kan du sjå det beste russiske laget, Igor og Bars. Bars er han med den tøffe hockeyen som skal serve.

Årskavalkade - første kvartal

2007-12-23T23:19:00.000+01:00

Livet er langt. Og kort, altfor kort. Tida går for seint. Samtidig for fort. Året har gått seint, spesielt på forelesningane. Men likvel på ein altfor rask måte. Det er tid for årskavalkade, og eg har valgt meg ut ein del historiske begivenheter som skal få sin velfortjente omtale i kronologisk rekkefølge etter hukommelsen.

Januar

Det som har brent seg mest inn i minnet frå denne månaden, er min debut på foto valgfag ved Rauma folkehøgskule. Å i det heile tatt få den store gleda av å gå på denne skulen burde vore nok, men samtidig blei det gitt tilbod i halvårige valgfag. Når då muligheten kom for eit halvt år med foto som fag, var det inga tvil i mitt sinn. Mi erfaring frå før var ikkje-eksisterande, men motivasjonen var stort sett godt representert i timane. Evnene var, og er, så som så (jfr bildet til høgre), men det var veldig stort for meg å oppleve det fantastiske samhaldet som det som alle veit blir i foto valgfag-grupper. Eit anna høgdepunkt, og då frå idrettsfronten, var turen til NordVest-cup i volleyball i Førde. Der fekk me ein så godt som fortjent bronsemedalje og vondt i ryggen etter bussturen.

Februar

Når eg skal svare på mine seiersintervju etter suksessen i ski-VM 2015, vil eg dra fram denne månaden som svært sentral i mi utvikling. Det var denne månaden eg starta oppkjøringa på mine første skøyteski, av merket Rossignol. Skia blei kjøpt av min lokale ekspert på Sport 1 i Molde, og blei erverva til ein nokså billeg penge. Andre viktige ting er sjølvsagt VM i Sapporo. Mange viktige slag blei vunne der. Det føltes fint. Sprintdagen, der det blei norsk gull både for damer og herrar, var direkte fantastisk. Fantastisk var det óg å stå opp kvar morgen på Rauma og sitte og sjå på dette deilige mesterskapet ilag med kompisar. Spesielt under avslutningen av herrestafetten var det magisk stemning i Raumaveien 2.

Mars

Årets første og einaste tur til Alpane blei gjennomført i starten av denne månaden. Meget deilige forhold i Chamonix og omegn. Spesielt i omegn. Turen kan oppsummerast kort

Pudder og sol er deilig
Pims er verdens beste kjeks
Eddik-chips er oppskrytt og smakar gymtøy
Kjeledress med belte er på moten i Sentral-Europa
Stress på Gardermoen er kilde til mistrivsel og nedsatt følelse av velvære
Kvinnelige franske skiheisvakter har aggresjonsproblem over gjennomsnittet. Antakeleg på grunn av mangel på søvn.

Eit anna høgdepunkt var når landslaget i fotball kom på treningssamling til Molde. Då bar det sjølvsagt inn på Aker Stadion for å sjå deilige lissepasningar, langpasningar og frekke tekniske detaljer frå sambainspirerte nordmenn i verdensklasse. Det blei mest langpasningar. Dei var til gjengjeld ok+.

Andre kvartal kjem om eit par dagar. Her på bloggen altså. Andre kvartal i kalenderåret kjem i april.

Juleferie

2007-12-19T17:59:00.000+01:00

Viktige ting å få sett på TV i juleferien:

Barcelona - Real Madrid 23. desember. Årets kamp i Primera Division. Når Barcelona tar imot Real Madrid, blir det antakeligvis et fullsatt Camp Nou, 98 000 herlige Barcelona-supporterar og kanskje et par-tre usaklige Real-fans. Det blir nesten julaftan på forskudd med denne kampen. Nødvendige faktorar for at kampopplevelsen skal bli ein deifinitiv suksess er selvfølgelig dei 3 K-ane; Kaffi, Kake og Krempasningar frå den sentrale midtbanen til Barcelona.

7th Heaven. Moralens voktar Eric Camden har selvfølgelig ein naturlig plass i TV-kabalen. Kun Sandy Cohen er i nærheten av å matche denne karen når det gjeld viktige valg i kvardagen. Serien er veldig realistisk og bra på alle måtar, sjøl om andre kan presentere andre syn. Andre tar altså feil.

Scrubs. Verdens kanskje beste TV-serie i sin sjanger. Enkelt og greit. Fantastisk gjeng på Sacred Heart Hospital. Dessverre har denne hundre prosent deilige serien fått masse negativ omtale i ymse sosiale kontekstar, men alt dette er totalt ubegrunna og mest sannsynlig basert på sjalusi.

Tour de Ski. Årets høydepunkt i langrennsidretten. Norge sender veldig sterke både dame- og herrelag som har fleire gullkandidatar. Likevel er det vel ikkje heilt sannsynlig at Norge tar seieren. Tyskland har nok det sterkaste laget for herrar og Finland blir vriene å slå for damene. Men Astrid Uhrenholdt Jacobsen, Marit Bjørgen og Vibeke Skofterud er også blant favorittane. Uansett skal det bli fantastisk å sjå på.

Hoppveka. Tidenes schläger i hoppverden. Ingen første nyttårsdag uten nyttårshopprenn. Arne Scheie er uunnværlig, sjøl om han etterkvart har vist tendensar til å bli litt susen på navn og denslags. Heldigivs har han Espen Bredesen ved si side som kan redde han når han tråkkar gjennom den tynne isen ahn tidvis går på.

Sportskavalkaden på NRK og TV2. Viktig å få oppsummert sportsåret på ein hederlig og verdig måte. Definitivt et høydepunkt i romjula. Som regel krasjar desse programma med eit eller anna, og reprisen går til høgst kritikkverdige tidspunkt. Prioritering av denne happeningen er derfor særs viktig.

Og vi er i gang

2007-12-07T00:00:00.000+01:00

Velkommen til dagens lunsjtrav her fra Leangen travpark. Vi håper på et spennende og ikke minst intellektuelt givende løp, med mange interessante dueller.
Forhåndsfavoritter må sies å være God Kveld og Fårikke Sove som begge ligger bra an til å ta dagens dobbel med skru. Likevel er det Jule Bord Igor som kommer best ut fra start sammen med Passe Gøy. I andre par utvendig ser vi Idretts Pedagogikk kommer i lange klyv og passerer der Hate Reksamen i et voldsomt tempo. Pin Nekjøtt Ruler og Ribbe Suger kjemper om andreplassen sålangt. Men heisann, der galopperer Hånd BallVM i ytre spor og er med det ute av dansen. I tredje par innvendig kommer Måha Juleferienå med et forsøk på å ta teten fra Langrenns Wannabe, men ser ut til å bli forhindret av Satser MotVM2015 som mister den ene skoen og går på trynet. Gårsdagens vinner Dårlig Kondis ser ut til å slite med å holde tempoet i dag og sakker stadig mer og mer akterut og blir straks tatt igjen med en runde av Trening Nødvendig. Vi nærmer oss oppløpet, og det kan se ut som Hvaskal Jeggjørenesteår har ledelsen midt i siste sving. Utvendig kommer Hakke Peil i maksimal hastighet med Kanskje Sovesnart på slep. Outsideren Måståopp Littidlig Oglese ser ut til å ha gått på en smell i løpsopplegget og blir latterliggjort av Vanskeligå Kombineremed SportpåTV som traver sidelengs forbi. I front ser det ut som Traverteit skal trekke det lengste strået. Har du sett! Like før målstreken kommer Dagens Musikktips og slår Erikfaberog Martewulff Racing med en hårsbredd, som knapt nok kan være synlig på målfotoet. Da var det avgjort og vi kan starte feiringen med boller og brus her på Leangen.

Motivasjonsproblemer

2007-11-27T14:54:00.000+01:00

Eksamen er rett rundt svingen fekk eg med meg på skulen idag. 10. desember braker det laus med idretts- og kroppsøvingspedagogikk. Krise. Eg mangle totalt motivasjon til å lesa et einaste ord i dei bøkene. Ikkje at det er så ufattelig uinteressant, men fordi det fins fem tusen andre ting som er bedre å gjer på.

Ute ligg snøen og bare ventar på at eg skal ta med meg mine deilige langrensski og gå ein tur, og det må eg sei at eg er hakket meir gira på enn å lesa om Atkinson og Maslow sine rimelig teoretiske teoriar. Og onsdag er det selvfølgelig prøve i mekanikk og fysiologi. Gøy. Heldigvis heimeprøve, så det er ikkje allverdens å lesa. Frykter det kunne blitt kritisk lite lesing om det hadde vore vanlig prøve.

Sånn ellers har jo endelig vintersesongen starta med rimelig bra resultater og. Det gleder et norsk hjerte. Til helga blir det antakelig seriøs slækking på sofaen med deilige bilder frå hopp, langrenn, skiskyting og allslags akkompagnert av behagelige kommentatorstemmer frå NRK på TVen. Saft suse, det blir güdd.

Dagens tips: Cover-musikk på ein søndag

2007-11-18T18:21:00.000+01:00

I løpet av veka har eg fått et par tips om coverlåtar som etter mi meining befinne seg i det øvre sjiktet på ein skala frå 1 til 10. Som den sjenerøse og gavmilde personen eg er, vil eg veldig gjerne dele desse fantastiske tipsa med resten av verden.

Presentert i tilfeldig rekkefølge:

Obadiah Parker - Hey ya

Opprinnelig var det Outkast som kom med denne hit'en ein gong på 2000-talet. Denne versjonen er nokså annerledes, men på mange måtar meget fin og behagelig. Kombiner gjerne med ein kopp kakao og fyr i peisen.

Muse - House of the rising sun

Den gode gamle "House of the rising sun" tilbake i ny drakt. Muse sin versjonen er over gjennomsnittet rocka, men samtidig veldreid og snerten. Kan framstå som litt rebelsk og bråkete, men gi sangen litt tid, så blir det ikkje så verst skal du sjå.

Muse - Can't take my eyes off of you

Nok ein Muse-sang. Denne versjonen er ein god gammeldags blanding av sjangrar og ymse tricks innenfor musikk. Dette gjer at du her får servert ein sang som både er rolig og urolig i løpet av kort tid. Absolutt å anbefale.

Natasha Bedingfield - The Scientist

Å gjer cover av Coldplay er antakelig som å hoppe etter Wirkola.Chris Martin er vanskelig å overgå. Denne versjonen er kanskje heller ikkje verdens beste, men det fins ein del bra versjonar på YouTube. Gitarspelet er iallfall fint. Og så blir originalen ennå bedre etterpå.

Utav vinduet at night

2007-11-05T17:36:00.000+01:00

Ekte kjærlighet

2007-10-29T23:06:00.000+01:00

Endelig!

Lørdag åpna langrenssesongen med ei deilig sprinthelg i Düsseldorf. Vintersport er faktisk på høyde med fotball. Ja, det er sterke ord, men eg likevel tørr eg å bruka dei. Litt overkant sterke vil kanskje enkelte påstå, men nei, akkurat passe. Vintersport er deilig.

Vintersporten ga meg faktisk årets idrettsøyeblikk 2007 under ski-VM i Sapporo. Individuell sprint for kvinner. Eg sto heilt åleina i stova vår på vakre Jelsa og skreik av (idretts)glede når Astrid Uhrenholdt Jacobsen vant gullet. Rørt til nestentårer og med årtusenets mest intense gåsehud. Det var så vakkert. 20 år gamle Astreid Uhrenoldt Jacobsen knuser alle i ein aldeles herlig spurt. Definitivt mitt idrettsøyeblikk 2007. Ingen andre i nærheten. Ikkje ein gong Leeds sin fantastiske 4-2 seier mot Millwall er på høyde.

Men det er jo ikkje bare langrenn som er vintersport. Skiskyting, alpint, hopp, kombinert, telemark, skøyter, you name it. Bortimot alt er direkte sjamerande og gåsehudframkallande å sjå på. Aksel Lund Svindal, Håvard Bøkko, Marit Bjørgen, Ole Einar Bjørndalen, Anders Jacobsen og Magnus Moan. Alle desse skal gi meg og resten av verden ein fantastisk vintersportsesong. Spre ordet og gled dåkke!

Javel, koss går det?

2007-10-24T20:35:00.000+02:00

Koss det går?

Kanskje mitt mest brukte spørsmål, og med verdens kjedligaste standardsvar.

Jo, det går bra. Og med deg?

Ka meine eg egentlig når eg bruke dette spørsmålet? Koss det går sånn generelt, fysisk, psykisk eller sportslig? Nei, jommen om eg veit. Det einaste eg vett er at folk ufattelig sjelden svarar andre ting enn "bra", eller lignande. Håplaust spørsmål, altså, med tidenes mest forutsigbare svar. Men ka er alternativet? Det er vel kanskje det som er problemet. Det fins ingen fullverdige alternativ. Iallfall ikkje som eg har fått med meg.

Glede

2007-10-16T23:44:00.000+02:00

glede f1 el. m1 (norr gleði) fornøyelse, lykke, tilfredsstillelse

Ting eg er glad for å ha:

Evig liv
At eg bur i Norg
Mat kvar dag
Venner
11 Leeds-kampar uten tap i serien
Familie
For masse penger
Krik-cup med kompisar på lørdag
Trygghet
At eg bur i svelefylke nummer 1
Gratis skule
Frihet
Reglar
Muligheter
Sykkelmulighetene i Volda og omegn
Skimulighetene i Volda og omegn
Kvaliteten TV-signalet i Volda og omegn
Bare 2 månar til juleferien
Helse
God seng
Tidenes beste treningsstillongs
Hybel ett minutt frå idrettsbygget
4 Grandiosa med kjøttdeig og løk i fryseboksen

Alle vegger har en dør

2007-10-12T18:09:00.000+02:00

Oppgave: Gjenfortell en valgfri sportsrelatert fiasko. Finnes det en moral?

- Siste etappe av herrestafetten, ski-VM 2003, Val di Fiemme, Italia.
- Jørgen Brink. Født 10. mars 1974 i Delsbo, Sverige. Skiløper, taper og moralsk idol.

Det er visst Sverige sin tur idag. I klar ledelse går Jørgen Brink ut på den siste etappen. Det er i realiteten avgjort. Bak går norske Thomas Alsgaard og tyske Axel Teichman. De skjønner etterhvert at det er for langt fram til Brink. Det er bare noen få kilometer igjen til mål, og det ser ut til å gå skeis igjen for det norske stafettlaget.

Med bare drøye tre kilometer igjen til mål begynner Jørgen Brink å gi fra seg noen små sekunder. Men ikke mange nok til at Rike og Carlsen i boksen øyner håpet. De konsenterer seg om spurten om andreplassen, legger taktikken for Alsgaard, så han slipper å tenke på den. Ingen kan legge taktikk som Rike og Carlsen.

Så skjer det. I det ene øyeblikket går Jørgen Brink og koser seg på ski i hvit og vakker italiensk natur. I det neste står han i ro og stanger i en svart vegg. Han leter febrilsk etter døra. Han finner den ikke. Han har møtt veggen, konstaterer Rike og Carlsen. Bak ser man at Alsgaard og Teichman har oppfattet hva som er i ferd med å skje, og de setter opp en utrolig fart. De bykser opp bakkene og går det ski og staver kan tåle. Og det er ikke rent lite. De er nemlig laget av solid materiale.

De tar igjen Brink. Han vingler bortover. Helt tom, deprimert. De distanserer ham. Latterliggjør ham på direktesendt TV verden over. Typisk Sverige tenker Norge. For en tulling. Går altfor hardt ut. Overvektige nordmenn fnyser av Brink. For en sinke. Har han aldri gått på ski før? Nei, det er noe annet med oss nordmenn, tenker de. Vi er født med ski på beina og slim nedover haka, klar til innsats i stafetten.

Jørgen Brink sviktet hele nasjonen. Han var den som fikk et klapp på skuldra og lykke til neste gang, men samtidig visste at de ikke mente det de sa. Han ødela en alle tiders sjanse til å vinne VM-gull, som i langrennsmiljøet må sies å være over gjennomsnittet bra, på grensen til suksess. I stedet ordnet han en fiasko. Jørgen Brink var en talentløs fiasko.

Dagens moral:

Jørgen Brink, 28 år, overlevde å kræsje med veggen. Han la seg flat. Han benektet ikke fiaskoen sin, skyldte ikke på de talentløse skånske smørerne og han hadde ikke stein i skoen. Han møtte veggen og fant ikke døren i kampens hete. Men han fant den i ettertid og gikk gjennom den og videre i livet.

Leeds

2007-10-03T18:33:00.000+02:00

Gårsdagens Leeds-kamp i kort-setningar:
Leeds vant igjen i går. 1-0 borte mot Oldham. Gode gamle Oldham.

Litt av ein prestasjon. Scoring 4 minutt på overtid.

Ian Westlake, innbyttar i 90. minutt. Volley i lengste på corner.

Sesongen 07/08 so far: 7 seirar, 1 uavgjort, 0 tap.

Den nye heimedrakten ligg på senga. Klar til bruk.

Haust

2007-09-23T13:36:00.000+02:00

Hausten er komen til Volda. Den har faktisk vore her lenge. Litt vel lenge. Den begynte i midten av august. Og det er akkurat litt for tidlig.

Eg mislikar ikkje hausten veldig. Hausten er OK. Det er greit med ein overgang frå sommar til vinter. Men han kan bli for lang. Eg har mistankar om at denne hausten kan bli litt drøy. Kanskje naturen treng litt ekstra tid å pakke saman før vinteren i år. Pakke litt ekstra ull. Det kan i såfall tyde på ein lang og kald vinter med masse snø.

Snøen har allerede vore eit godt stykke nede i fjella. Om lag 4-500 meter over havnivå på det lågaste. Det hjelper på humøret å sjå snøen så langt nede. Det blir fint med snø. Då skal eg dra fram langrensskia og gå meg ein tur. Du kan bli med om du vil.