Pulverbloggen

Bloggen er visst inne i ein tørkeperiode såvidt eg kan sjå. Det har skorta på skrivelysta i det siste. Tid har eg hatt nok av, sjølv om det er både fotball-VM på TV og kaffi som skal kokast. Nei, det er skrivelysta, eller fantasien, eller evnene, eller kanskje eg ikkje har gidda. Kanskje har eg ikkje så mykje eg skulle ha sagt til verda. Eg har ikkje så mange voldsomt spennande fakta å komma med, heller ikkje samfunnskritikk i krasse ordelag, eg har ikkje teke vakre bilete som kunne redefinert fotografikunsta for alltid, eller skrive eit dikt om sommarfuglar og pollinering som får tårene til å strøyme hos dei som les. Det eg har å komma med no til dags er tamt. Det er som Kjeldsberg pulverkaffi. Ein trur det er i det minste litt under gjennomsnittleg kaffi ein skal få, men ein får noko anna, noko ubestemmeleg som smakar litt fugl og litt fisk og litt gymsokk og resten sølepytt. Akkurat slik hadde det blitt om eg skulle prøvd meg på noko sprell her på bloggen no om dagen. Dette ville blitt Kjeldsberg pulverblogg. Verda har ikkje godt av nok eit Kjeldsberg pulverprodukt. Derfor blir det slik som dette. Lite som skjer, men det er altså til det beste for alle.